حکیم سبزواری

زندگی‌نامهٔ حکیم سبزواری

ملا هادی سبزواری (۱۲۱۲-۱۲۸۹ هجری قمری) معروف به حکیم سبزواری فقیه و متکلم و فیلسوف شیعه ایرانی است. او در شهر سبزوار به دنیا آمد. پدرش حاج میرزا مهدی سبزواری یکی از علما بود. ملا هادی غزل‌های حکمی و عرفانی نیز سروده‌است و در شعر «اسرار» تخلص می‌کرد. ملا هادی سبزواری عصر روز بیست و پنجم ذی الحجه سال ۱۲۸۹ قمری درگذشت. آرامگاه او در دروازه نیشابور سبزوار (اکنون معروف به فلکه زند) قراردارد. دیوان فارسی حکیم سبزواری به همت آقای علی پی‌سپار با استفاده از سایت کتابخانهٔ تصوف در گنجور در دسترس قرار گرفته است.

آثار حکیم سبزواری

• حکیم سبزواری
  • دیوان اشعار

شعرهای حکیم سبزواری

• شمارهٔ ۷۲ — تا بکی یار بکام دگران خواهد بود
• شمارهٔ ۷۸ — به محفلی که تو ای چون منی که راه دهد
• شمارهٔ ۷۵ — تشنهٔ نوش لبت چشمهٔ حیوان چکند
• شمارهٔ ۷۳ — مستانه بیرون تاخته تا عقل و دین یغما کند
• شمارهٔ ۷۶ — آنشوخ که با ما بسر کینه وری بود
• شمارهٔ ۷۷ — گر راندیم ز بزم و شدی همنشین غیر
• شمارهٔ ۷۴ — دل خود تنگ ز غنچه دهنی باید ساخت
• شمارهٔ ۷۹ — زمین خوردازمیش دُردی چوچشمش پرخماری شد
• شمارهٔ ۸۲ — به این لطافت و رو تازه ارغوان نشود
• شمارهٔ ۸۱ — حسن رخی کان تراست ماه ندارد
• شمارهٔ ۸۴ — جهان گیرئی کز سیاهی برآید
• شمارهٔ ۸۳ — دل بشد از دست یاران فکر درمانش کنید
• شمارهٔ ۸۰ — که اندر این کاروان یارب چه کس می‌رفت و می‌آمد
• شمارهٔ ۸۶ — بمن گر یک نظر آن ماه زیبا منظر اندازد
• شمارهٔ ۸۵ — پارسایان ریائی ز هوا بنشینند
• شمارهٔ ۸۷ — خورد چشم سیهت خون مسلمانی چند
• شمارهٔ ۹۰ — گل رنگ نگار ما ندارد
• شمارهٔ ۹۱ — گر آسمان دو سه روزی بمدعا گردد
• شمارهٔ ۸۹ — یار با ما بیوفائی میکند
• شمارهٔ ۸۸ — ما ز میخانه عشقیم گدایانی چند
• شمارهٔ ۹۲ — در دل از شمع رخش انجمنی ساخته‌اند
• شمارهٔ ۹۵ — بر دلم قهر و رضای تو لذیذ
• شمارهٔ ۹۴ — دل نبود آن دلی که نه دله باشد
• شمارهٔ ۹۳ — هر آنگو دیده بگشاید براو چشم از جهان بندد