خواجوی کرمانی
زاده ۶۸۹ – درگذشته ۷۵۳ هجری قمری، کرمان
زندگی‌نامهٔ خواجوی کرمانی
کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزلیات، خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز جواب داده است. او در سال ۷۵۳ هجری قمری در شهر شیراز دار فانی را وداع گفت و در بالای تنگ الله اکبر شیراز به خاک سپرده شد.
آثار خواجوی کرمانی
شعرهای خواجوی کرمانی
- شمارهٔ ۲۷۷ — بدانک بوی تو آورد صبحدم بادم
- شمارهٔ ۲۷۹ — ما نوای خویش را در بینوائی یافتیم
- شمارهٔ ۲۸۰ — نکنم حدیث شکّر چو لبت گزیدم
- شمارهٔ ۲۷۳ — نشان روی تو جستم به هر کجا که رسیدم
- شمارهٔ ۲۷۶ — می درم جامه و از مدعیان می پوشم
- شمارهٔ ۲۷۵ — از عمر چو این یک دو نفس بیش نداریم
- شمارهٔ ۲۷۴ — رخشنده تر از مهر رخش ماه ندیدم
- شمارهٔ ۲۷۸ — وقتست کز ورای سراپرده ی عدم
- شمارهٔ ۲۸۸ — ای مِی لعل تو کام رندان
- شمارهٔ ۲۸۴ — خیزید ای میخوارگان تا خیمه بر گردون زنیم
- شمارهٔ ۲۸۳ — با روی چون گلنارش از برگ سمن باز آمدم
- شمارهٔ ۲۸۲ — رند و دردی کش و مستم چه توان کرد چو مستم
- شمارهٔ ۲۸۵ — خرّم آن روز که از خطّهٔ کرمان بروم
- شمارهٔ ۲۸۶ — ای نسیم سحری بوی بهارم برسان
- شمارهٔ ۲۸۷ — ای رخت شمع بُت پرستان شمع برون بر از شبستان
- شمارهٔ ۲۸۱ — من آن مرغ همایونم که باز چتر سلطانم
- شمارهٔ ۲۹۱ — دلا از جان زبان درکش که جانان
- شمارهٔ ۲۹۴ — ای سر زلف تو لیلی و جهانی مجنون
- شمارهٔ ۲۹۲ — چو چشم خفته بگشودی ببستی خواب بیداران
- شمارهٔ ۲۹۶ — آن لب شیرین همچون جان شیرین
- شمارهٔ ۲۹۵ — بر اشکم کهربا آبیست روشن
- شمارهٔ ۲۸۹ — جان بده یا دگر اندیشه ی جانانه مکن
- شمارهٔ ۲۹۳ — زهی روی تو صبح شب نشینان
- شمارهٔ ۲۹۰ — چه خوش باشد میان لاله زاران