خیالی بخارایی

زندگی‌نامهٔ خیالی بخارایی

احمد بن موسی خیالی معروف به خیالی بخاری از شاعران قرن نهم است که در ماوراءالنهر می‌زیسته است. خیالی بخاری از معاصران و شاگردان خواجه عصمت بخاری است. او در عهد الغ‌بیک می‌زیست و در حدود سال ۸۵۰ بدرود حیات گفت. شیخ بهایی غزل او به مطلع «ای تیر غمت را دل عشاق نشانه ...» را تخمیس کرده که بسیار معروف است. آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزهٔ علمیهٔ اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.

آثار خیالی بخارایی

• خیالی بخارایی
  • دیوان اشعار

شعرهای خیالی بخارایی

• شمارهٔ ۲۵ — ار شیخ صومعه ست وگر رندِ دیرِ توست
• شمارهٔ ۲۷ — از زروه‌های باغِ خطش یاسمن یکی‌ست
• شمارهٔ ۲۴ — آن پری چهره که در پردهٔ جان مستور است
• شمارهٔ ۲۸ — از سبزهٔ خطّت ورق گل رقمی یافت
• شمارهٔ ۳۱ — اگر دیده در مهر و مه ناظر است
• شمارهٔ ۲۶ — از بلای عشق تو تنها دل ما ریش نیست
• شمارهٔ ۲۹ - استقبال از کمال خجندی — افسوس که صورت تُتق چهرهٔ معنی ست
• شمارهٔ ۳۰ — افسوس که جز ناله مرا همنفسی نیست
• شمارهٔ ۳۲ — اگر گویی که حسن از رویِ من خاست
• شمارهٔ ۳۳ — ای که همه کار ما راست به تدبیر توست
• شمارهٔ ۳۴ — باد بر زلف تو بگذشت که عنبر بوی است
• شمارهٔ ۳۵ — با رخ خوبت که وَرد بوستان خرّمی ست
• شمارهٔ ۳۶ — باز آی که خلوتگه جانم حرم توست
• شمارهٔ ۳۷ — با سگت یاری مرا کارِ خود است
• شمارهٔ ۳۹ — به اهل درد غمت هرچه می کند غم نیست
• شمارهٔ ۳۸ — با شمع چو گفتم که نشان غم دل چیست
• شمارهٔ ۴۲ — بی‌رخ آن مه که شام زلف را در هم شکست
• شمارهٔ ۴۶ — تا دل از سیر و سلوک رهش آگاهی یافت
• شمارهٔ ۴۴ - استقبال از امیرخسرو دهلوی — تا به خون ریزی غمت خنجر گرفت
• شمارهٔ ۴۳ — پیشِ رخِ تو قصّهٔ یوسف حکایت است
• شمارهٔ ۴۵ — تا در این بادیه توفیق ازل همره ماست
• شمارهٔ ۴۱ — بیا که بی خبران را خبر ز روی نکو نیست
• شمارهٔ ۴۰ — به قتل خسته دلان غمزهٔ تو قانع نیست
• شمارهٔ ۴۷ — تا دل از شوق گل رویت ره صحرا گرفت