خیالی بخارایی
درگذشته ۸۵۰ هجری قمری، بخارا
زندگی‌نامهٔ خیالی بخارایی
احمد بن موسی خیالی معروف به خیالی بخاری از شاعران قرن نهم است که در ماوراءالنهر می‌زیسته است. خیالی بخاری از معاصران و شاگردان خواجه عصمت بخاری است. او در عهد الغ‌بیک می‌زیست و در حدود سال ۸۵۰ بدرود حیات گفت. شیخ بهایی غزل او به مطلع «ای تیر غمت را دل عشاق نشانه ...» را تخمیس کرده که بسیار معروف است. آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزهٔ علمیهٔ اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار خیالی بخارایی
شعرهای خیالی بخارایی
- شمارهٔ ۹۹ — آه که نیش غمت خاطر من ریش کرد
- شمارهٔ ۹۸ — آنها که ز آیینهٔ دل زنگ زدودند
- شمارهٔ ۱۰۰ - استقبال از عارفی هروی — از آتش دل هر کس در سینه غمی دارد
- شمارهٔ ۹۷ — آن دم ایاز خاص به مقصود می‌رسد
- شمارهٔ ۱۰۱ — از مخزن دل دیده هر آن دُر که بر آورد
- شمارهٔ ۹۶ — آن گوهر حسنی که بدان فخر توان کرد
- شمارهٔ ۱۰۲ — اشکم به جست‌وجوی او بر خاک آن در می‌رود
- شمارهٔ ۱۰۳ — افسوس که ره بینان یک یک ز نظر رفتند
- شمارهٔ ۱۰۷ — اوّل استادی که عشق و حسن را تقسیم کرد
- شمارهٔ ۱۰۸ — اهل دل در طلبت صاحب تدبیر شدند
- شمارهٔ ۱۱۱ - استقبال از کمال خجندی — ای آنکه به جور از تو تبرّا نتوان کرد
- شمارهٔ ۱۱۰ - استقبال از کمال خجندی — ای لبت کام دل بی‌سروسامانی چند
- شمارهٔ ۱۰۹ — ای دل از باطن آن فرقه که صاحب قدمند
- شمارهٔ ۱۰۶ — اگر معارضه حُسن تو را به حور افتد
- شمارهٔ ۱۰۴ — اگرچه دل نصیب از چشم شوخت مکر و فن دارد
- شمارهٔ ۱۰۵ — اگر چه صاحب معنی همه هنر باشد
- شمارهٔ ۱۱۶ - استقبال از شمس مغربی — باز از قدم گل چمن پیر جوان شد
- شمارهٔ ۱۱۹ — باز بیرون شدی و نوبت حیرانی شد
- شمارهٔ ۱۱۵ — باد اگر یاد سرو ما نکند
- شمارهٔ ۱۱۷ — باز این دل خود کام به فرمان کسی شد
- شمارهٔ ۱۱۸ — باز بالا بنمودی و بلا خواهد شد
- شمارهٔ ۱۱۳ — باد از هوای کوی تو پیغام می‌دهد
- شمارهٔ ۱۱۲ — با آفتاب رویت چون مه نمی برآید
- شمارهٔ ۱۱۴ — باز آواز نی و فریاد درد انگیز عود