خیالی بخارایی
درگذشته ۸۵۰ هجری قمری، بخارا
زندگی‌نامهٔ خیالی بخارایی
احمد بن موسی خیالی معروف به خیالی بخاری از شاعران قرن نهم است که در ماوراءالنهر می‌زیسته است. خیالی بخاری از معاصران و شاگردان خواجه عصمت بخاری است. او در عهد الغ‌بیک می‌زیست و در حدود سال ۸۵۰ بدرود حیات گفت. شیخ بهایی غزل او به مطلع «ای تیر غمت را دل عشاق نشانه ...» را تخمیس کرده که بسیار معروف است. آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزهٔ علمیهٔ اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار خیالی بخارایی
شعرهای خیالی بخارایی
- شمارهٔ ۱۷۵ — دل به یاد لب لعلت سخن از نوش نکرد
- شمارهٔ ۱۷۲ — دل جز به غمت خاطر خوشنود ندارد
- شمارهٔ ۱۶۸ — در ازل قطرهٔ خونی که ز آب و گِل شد
- شمارهٔ ۱۷۴ — دل نه جز غصّه محرمی دارد
- شمارهٔ ۱۷۳ - استقبال از حافظ — دل به رویت هوس صحبت جانی دارد
- شمارهٔ ۱۶۹ — در چمن سبزهٔ سیراب به هرجا که رسید
- شمارهٔ ۱۷۰ — در چمن دوش به گل بلبل دشوار پسند
- شمارهٔ ۱۷۱ - استقبال از حافظ — دلم جز داغ نومیدی ز جان حاصل همین دارد
- شمارهٔ ۱۷۶ — دلم جز با غمت خرّم نباشد
- شمارهٔ ۱۸۳ — روی تو طعنه بر گُل سیراب می‌زند
- شمارهٔ ۱۷۸ — دل جفای خطت از دور قمر می‌داند
- شمارهٔ ۱۷۷ — دلِ شکسته چو در آرزوی لعل تو خون شد
- شمارهٔ ۱۷۹ — دلم از زلف تو پا بستهٔ سودا آمد
- شمارهٔ ۱۸۲ — راستی را شیوه‌ای کآن سرو قامت می‌کند
- شمارهٔ ۱۸۱ — دوش می گفتم که ماه این دلفروزی از که دید
- شمارهٔ ۱۸۰ — دل در آن زلف شد و روی دل افروز ندید
- شمارهٔ ۱۸۷ — سرشک تا به کی از چشم آن و این افتد
- شمارهٔ ۱۸۵ — ز غمزه چشم تو چون تیر در کمان آورد
- شمارهٔ ۱۸۶ — سپاه عشق از آن لحظه خیمه بالا زد
- شمارهٔ ۱۸۹ - استقبال از کمال خجندی — سرو هرگز در چمن کاری چنین زیبا نکرد
- شمارهٔ ۱۹۰ — سروِ قدّت طرف باغ چو پا می‌ماند
- شمارهٔ ۱۸۴ — ز بهر غارت جان عشق لشکر اندازد
- شمارهٔ ۱۹۱ — سریر فقر که با هیچ پادشا ندهند
- شمارهٔ ۱۸۸ — سرکشید از کبر ابلیس و چنین مهجور شد