خیالی بخارایی
درگذشته ۸۵۰ هجری قمری، بخارا
زندگی‌نامهٔ خیالی بخارایی
احمد بن موسی خیالی معروف به خیالی بخاری از شاعران قرن نهم است که در ماوراءالنهر می‌زیسته است. خیالی بخاری از معاصران و شاگردان خواجه عصمت بخاری است. او در عهد الغ‌بیک می‌زیست و در حدود سال ۸۵۰ بدرود حیات گفت. شیخ بهایی غزل او به مطلع «ای تیر غمت را دل عشاق نشانه ...» را تخمیس کرده که بسیار معروف است. آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزهٔ علمیهٔ اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار خیالی بخارایی
شعرهای خیالی بخارایی
- شمارهٔ ۱۹۵ — ز بس کز گریه چشم من به خونِ ناب می‌سازد
- شمارهٔ ۱۹۷ — طالب دردِ عشق تو فکر دوا نمی‌کند
- شمارهٔ ۱۹۹ — عاقبت حسرتِ لعل تو دلم را خون کرد
- شمارهٔ ۱۹۸ — طوطیِ عقلم که دعویّ تکلّم می‌کند
- شمارهٔ ۱۹۶ — صبا به تحفه نسیمی که دلگشای آرد
- شمارهٔ ۱۹۲ — سزد که زلف تو آن رخ پی نظاره نماید
- شمارهٔ ۱۹۳ — شبی کآن ماه با ما خوش برآید
- شمارهٔ ۱۹۴ — صاحب روی نکو منصب دولت دارد
- شمارهٔ ۲۰۵ — کسی که نسبت قدّت به سرو ناز کند
- شمارهٔ ۲۰۶ — کسی چون گل دهن پرخنده دارد
- شمارهٔ ۲۰۰ — غم نیست اگر زلفت با فتنه سری دارد
- شمارهٔ ۲۰۱ — کس نیست که کار ما برآرد
- شمارهٔ ۲۰۷ — کسی کاو به جانان وصالی ندارد
- شمارهٔ ۲۰۴ — کسی کآشفتهٔ سودای آن زنجیر مو آمد
- شمارهٔ ۲۰۲ — کسی چو نیست که پیش تو عذر ما خواهد
- شمارهٔ ۲۰۳ - استقبال از کمال خجندی — کسی را که رویت هوس می‌کند
- شمارهٔ ۲۱۵ — گرچه هردم سیل اشک ما به دریا می‌رود
- شمارهٔ ۲۱۰ — کمند زلف توام پای بند سودا کرد
- شمارهٔ ۲۱۲ — گر ای اشک دیده به خویشت بخواند
- شمارهٔ ۲۰۹ — کسی کز خوان قسمت مفلسان را جام می‌بخشد
- شمارهٔ ۲۱۴ — گر تیغ زند یار نخواهیم حذر کرد
- شمارهٔ ۲۱۳ - استقبال از کمال خجندی — گر بعد اجل دردِ تو با خویش توان برد
- شمارهٔ ۲۱۱ - استقبال از کمال خجندی — کنون چو در طلبش اشک رو به ره دارد
- شمارهٔ ۲۰۸ — کسی که سلسلهٔ زلف مشکبو دارد