امیرخسرو دهلوی
درگذشته ۷۲۵ هجری قمری، دهلی
زندگی‌نامهٔ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.
آثار امیرخسرو دهلوی
شعرهای امیرخسرو دهلوی
- شمارهٔ ۱۱۲۸ — خیال دوست به چشم من اندر آمد باز
- شمارهٔ ۱۱۳۱ — شب زلف تو شد نشانه روز
- شمارهٔ ۱۱۲۷ — کجا بود من مدهوش را حضور نماز!
- شمارهٔ ۱۱۲۹ — دمید صبح مبارک طلوع، ساقی، خیز
- شمارهٔ ۱۱۳۰ — نازنینان و چاربالش ناز
- شمارهٔ ۱۱۲۴ — دل ز تن بردی و در جانی هنوز
- شمارهٔ ۱۱۲۶ — افتادگان راه توییم از سر نیاز
- شمارهٔ ۱۱۲۵ — تن پیر گشت و آرزوی دل جوان هنوز
- شمارهٔ ۱۱۳۴ — یا مرا قربانی آن چشم شوخ و شنگ ساز
- شمارهٔ ۱۱۳۵ — بر جمالت همچنان من عاشق زارم هنوز
- شمارهٔ ۱۱۳۹ — خرابی من از آن چشم پر خماری پرس
- شمارهٔ ۱۱۳۸ — بیا که بزم طرب را چمن نهاد اساس
- شمارهٔ ۱۱۳۶ — با پسته میگون تو شکر چه کند کس؟
- شمارهٔ ۱۱۳۷ — کار دلم از دست شد، ای دلربا، فریادرس
- شمارهٔ ۱۱۳۲ — باد نوروز آمد و درهای بستان کرده باز
- شمارهٔ ۱۱۳۳ — بوستان بشکفت و روی لاله خندان گشت باز
- شمارهٔ ۱۱۴۰ — دل ببردی به جنگجویی و بس
- شمارهٔ ۱۱۴۳ — مرا کاری ست مشکل با دل خویش
- شمارهٔ ۱۱۴۴ — دل من برد، نتوان یافت بازش
- شمارهٔ ۱۱۴۶ — اگر چه پرسش من نیست رایش
- شمارهٔ ۱۱۴۷ — ماییم و شبی و یار در پیش
- شمارهٔ ۱۱۴۵ — دل من چون شود دور از وثاقش
- شمارهٔ ۱۱۴۱ — ای ز تو کارسازی همه کس
- شمارهٔ ۱۱۴۲ — تعالی الله، چه دولت داشتم دوش