امیرخسرو دهلوی
درگذشته ۷۲۵ هجری قمری، دهلی
زندگی‌نامهٔ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.
آثار امیرخسرو دهلوی
شعرهای امیرخسرو دهلوی
- شمارهٔ ۱۳۴۰ — یاد باد آن کز لبش هر لحظه جامی داشتم
- شمارهٔ ۱۳۴۳ — این منم، یارب که با دلدار هم زانو شدم
- شمارهٔ ۱۳۴۱ — دوش من روی چو ماه آشنایی دیده ام
- شمارهٔ ۱۳۴۴ — باز وقت آمد که من سر در پریشانی نهم
- شمارهٔ ۱۳۴۷ — ز تو نعمت است و راحت لب شکرین و رو هم
- شمارهٔ ۱۳۴۲ — من که دور از دوستان وز یار دور افتاده ام
- شمارهٔ ۱۳۴۵ — نکنم ز عشق تو به که سر گناه دارم
- شمارهٔ ۱۳۴۶ — شب من سیه شد از غم، مه من کجات جویم؟
- شمارهٔ ۱۳۵۵ — من اگر بر در تو هر شبی افغان نکنم
- شمارهٔ ۱۳۵۴ — پیش روی تو حدیث مه و جوزا نکنم
- شمارهٔ ۱۳۴۸ — نفسی برون ندادم که حدیث دل نگفتم
- شمارهٔ ۱۳۵۰ — عهدها را گه آن شد که ز سر تازه کنیم
- شمارهٔ ۱۳۵۱ — ما به کوی تو سگانیم و به راه تو خسیم
- شمارهٔ ۱۳۵۲ — فرخ آن روز که دیده بر رخت باز کنم
- شمارهٔ ۱۳۴۹ — وقت آن است که ما رو به خرابات نهیم
- شمارهٔ ۱۳۵۳ — ای خوش آن دم که سخنهای تو در گوش کنم
- شمارهٔ ۱۳۶۰ — بی تو امید ندارم که زمانی بزیم
- شمارهٔ ۱۳۵۶ — بی تو جان رفت و به تن باز نیاید، چه کنم؟
- شمارهٔ ۱۳۵۸ — هر شب از دست غمت دیده و دل خون شودم
- شمارهٔ ۱۳۵۷ — التفاتی به من آن ماه ندارد، چه کنم؟
- شمارهٔ ۱۳۶۳ — خرم آن روز که من آن رخ زیبا بینم
- شمارهٔ ۱۳۵۹ — سوی من بین که ز هجرت به گداز آمده‌ام
- شمارهٔ ۱۳۶۲ — من و گنج غم و در سینه همان سیم تنم
- شمارهٔ ۱۳۶۱ — بخت برگشت ز من تا تو برفتی ز برم