امیرخسرو دهلوی
درگذشته ۷۲۵ هجری قمری، دهلی
زندگی‌نامهٔ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.
آثار امیرخسرو دهلوی
شعرهای امیرخسرو دهلوی
- شمارهٔ ۱۲۶۹ — صافی مده، ای دوست که ما درد کشانیم
- شمارهٔ ۱۲۷۵ — زین پای ادب نیست که در کوی تو آیم
- شمارهٔ ۱۲۷۰ — ای از نظرم رفته، نظر سوی که دارم؟
- شمارهٔ ۱۲۷۴ — هر دم غم خود با دل افگار بگویم
- شمارهٔ ۱۲۷۲ — گمراه شدم، ره سوی جانان ز که پرسم؟
- شمارهٔ ۱۲۶۸ — عمری شد و ما عاشق و دیوانه بماندیم
- شمارهٔ ۱۲۷۳ — یارب، غم آن سرو خرامان به که گویم؟
- شمارهٔ ۱۲۷۱ — عاشق شدم و محرم این کار ندارم
- شمارهٔ ۱۲۷۷ — به رخ خاک درت رفتیم و رفتیم
- شمارهٔ ۱۲۸۲ — خیالت بر دل خود شاه سازم
- شمارهٔ ۱۲۸۱ — بتی هر روز بر دل میر سازم
- شمارهٔ ۱۲۷۹ — سفر کردند یاران جان ما هم
- شمارهٔ ۱۲۷۸ — همی دزدی ز من اندام چون سیم
- شمارهٔ ۱۲۸۰ — ببستی چشم من ز افسون زبان هم
- شمارهٔ ۱۲۸۳ — ز هر موی تو دل در بند دارم
- شمارهٔ ۱۲۷۶ — بیا ساقی که ما در می فتادیم
- شمارهٔ ۱۲۹۰ — ز عشقت بیقرارم، با که گویم؟
- شمارهٔ ۱۲۸۸ — پری رویی که من حیران اویم
- شمارهٔ ۱۲۸۵ — غمت با این و با آن گفتم، نگفتم
- شمارهٔ ۱۲۸۴ — مرا دل ده که من سنگی ندارم
- شمارهٔ ۱۲۸۹ — دل بی عشق را من دل نگویم
- شمارهٔ ۱۲۸۶ — شبی در کوی آن مه روی رفتم
- شمارهٔ ۱۲۸۷ — به دست باد، کان سو جان فرستم
- شمارهٔ ۱۲۹۱ — نهانی چند سوی یار بینم