امیرخسرو دهلوی
درگذشته ۷۲۵ هجری قمری، دهلی
زندگی‌نامهٔ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.
آثار امیرخسرو دهلوی
شعرهای امیرخسرو دهلوی
- شمارهٔ ۱۲۹۹ — از دست غمت به ناله ماییم
- شمارهٔ ۱۲۹۴ — لبالب کن قدح ساقی که مستم
- شمارهٔ ۱۲۹۵ — بیا، جانا، که جانت را بمیرم
- شمارهٔ ۱۲۹۸ — ما دلشدگان بیقراریم
- شمارهٔ ۱۲۹۶ — نمی داند مه نامهربانم
- شمارهٔ ۱۲۹۷ — امشب سوی دوست راه گیریم
- شمارهٔ ۱۲۹۳ — ز تو صد فتنه بر جان پیش دیدم
- شمارهٔ ۱۲۹۲ — منت هر شب که گرد کوی گردم
- شمارهٔ ۱۳۰۳ — من کشته روی یار خویشم
- شمارهٔ ۱۳۰۶ — ای گریه، ترا چه شکر گویم؟
- شمارهٔ ۱۳۰۱ — آن مرغ که بود زیرکش نام
- شمارهٔ ۱۳۰۲ — نه دست رسی به یار دارم
- شمارهٔ ۱۳۰۰ — ما عاشق روی نیکوانیم
- شمارهٔ ۱۳۰۴ — ای روی تو عمر جاودانم
- شمارهٔ ۱۳۰۵ — من عاشق آن رخ چو ماهم
- شمارهٔ ۱۳۰۷ — زان غمزه خونخوار جان افگار خوش می آیدم
- شمارهٔ ۱۳۱۱ — اینک به کوی یار خود من بهر مردن می روم
- شمارهٔ ۱۳۰۹ — مستم که امشب گوییا میهای پنهان خورده ام
- شمارهٔ ۱۳۱۰ — امشب میان نوخطان سرمست و غلتان بوده ام
- شمارهٔ ۱۳۱۲ — از غمزه ناوک‌زن شدی، آماجگاهت دل کنم
- شمارهٔ ۱۳۱۳ — بسیار خواهم از نظر تا روی او یکسو کنم
- شمارهٔ ۱۳۱۴ — هر دم بنتوانم که آن رخسار زیبا بنگرم
- شمارهٔ ۱۳۱۵ — جانم برون آمد ز غم، آخر به جانان کی رسم؟
- شمارهٔ ۱۳۰۸ — یارب، چه باشد گه گهی جانان در آغوش آیدم