امیرخسرو دهلوی
درگذشته ۷۲۵ هجری قمری، دهلی
زندگی‌نامهٔ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.
آثار امیرخسرو دهلوی
شعرهای امیرخسرو دهلوی
- شمارهٔ ۱۳۶۴ — یارب، آن روز بیابم که جمالت بینم
- شمارهٔ ۱۳۶۵ — حال خود باز بر آیین دگر می بینم
- شمارهٔ ۱۳۶۶ — می گذشتی و به سویت نگران می دیدم
- شمارهٔ ۱۳۶۸ — گر چه از عقل و دیده و جان برخیزم
- شمارهٔ ۱۳۷۱ — دل صد پاره که صد جا گرهش بر بستم
- شمارهٔ ۱۳۶۷ — مدتی شد که نظر بر رخ یاری دارم
- شمارهٔ ۱۳۷۰ — دل آواره به جایی ست که من می دانم
- شمارهٔ ۱۳۶۹ — کس بدین روز مبادا که من بد روزم
- شمارهٔ ۱۳۷۳ — ای به چشم تو خمار و خواب هم
- شمارهٔ ۱۳۷۲ — سبزه ها نو می دمد بیرون رویم
- شمارهٔ ۱۳۷۷ — بر جمالت مبتلایم، چون کنم؟
- شمارهٔ ۱۳۷۶ — باز با درد جدایی چون کنم؟
- شمارهٔ ۱۳۷۵ — در فراقت زندگانی چون کنم؟
- شمارهٔ ۱۳۷۹ — راز دل پوشیده با جانان برم
- شمارهٔ ۱۳۷۸ — میزنی تو غمزه، من جان می کنم
- شمارهٔ ۱۳۷۴ — ای رخت چون ماه و از مه بیش هم
- شمارهٔ ۱۳۸۰ — دوش رخ بر آستانش سوده ام
- شمارهٔ ۱۳۸۷ — روی تو ماه سما می گوییم
- شمارهٔ ۱۳۸۵ — خم آن طره دلبند کشم
- شمارهٔ ۱۳۸۳ — دلبرا، در جان نشین، فی العین هم
- شمارهٔ ۱۳۸۶ — گر سخن زان قد رعنا گویم
- شمارهٔ ۱۳۸۴ — از دو زلف تو شکن وام کنم
- شمارهٔ ۱۳۸۱ — هر شبی با گریه های خود خوشم
- شمارهٔ ۱۳۸۲ — توبه دیرینه را می بشکنم