امیرخسرو دهلوی
درگذشته ۷۲۵ هجری قمری، دهلی
زندگی‌نامهٔ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.
آثار امیرخسرو دهلوی
شعرهای امیرخسرو دهلوی
- شمارهٔ ۱۴۶۲ — ما که در راه غم قدم زده ایم
- شمارهٔ ۱۴۶۳ — ما در این شهر پای بند توایم
- شمارهٔ ۱۴۶۴ — غم کُشی چند یار خویش کنم
- شمارهٔ ۱۴۶۵ — خیز تا باده در پیاله کنیم
- شمارهٔ ۱۴۶۶ — هر شب از شوق جامه پاره کنم
- شمارهٔ ۱۴۶۰ — به دیده ای که ترا دیده ام نمی یارم
- شمارهٔ ۱۴۶۱ — به دیدنت که من خو گرفته می آیم
- شمارهٔ ۱۴۶۷ — چون شکر زان دو لعل تر بکنم
- شمارهٔ ۱۴۷۳ — رویت، ای نازنین، که می بینم
- شمارهٔ ۱۴۷۵ — دل به زلفت سپردم و رفتم
- شمارهٔ ۱۴۷۰ — تیغ برکش که تا ز سر برهیم
- شمارهٔ ۱۴۷۲ — این تویی تا به خواب می‌بینم
- شمارهٔ ۱۴۶۹ — گر در وصل را گشاد دهیم
- شمارهٔ ۱۴۷۱ — گل دل تازه گردد از دم خم
- شمارهٔ ۱۴۷۴ — دوش می رفت و آه می کردم
- شمارهٔ ۱۴۶۸ — جان من از غمت چنان شده ام
- شمارهٔ ۱۴۸۱ — من آن ترک طناز را می شناسم
- شمارهٔ ۱۴۸۰ — من از دست دل دوش دیوانه بودم
- شمارهٔ ۱۴۸۲ — ز عشقت من خسته جان می خراشم
- شمارهٔ ۱۴۸۳ — گذشت آن که من صبر و دین داشتم
- شمارهٔ ۱۴۷۸ — ای وجود تو دیده جانم
- شمارهٔ ۱۴۷۹ — سحرگه که بیدار گردیده بودم
- شمارهٔ ۱۴۷۶ — دل ز مهر تو در که پیوندم؟
- شمارهٔ ۱۴۷۷ — من اگر دوستت همی دارم