امیرخسرو دهلوی
درگذشته ۷۲۵ هجری قمری، دهلی
زندگی‌نامهٔ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.
آثار امیرخسرو دهلوی
شعرهای امیرخسرو دهلوی
- شمارهٔ ۱۹۶۸ — من اشک بیدلان را خنده می پنداشتم روزی
- شمارهٔ ۱۹۶۹ — صبا آمد، ولی بویی ازان گلزار بایستی
- شمارهٔ ۱۹۷۰ — نیست در شهر گرفتارتر از من دگری
- شمارهٔ ۱۹۷۱ — سخن چون زان دو لب گویی، چه گوید انگبین باری؟
- شمارهٔ ۱۹۶۴ — ای گل، دهن تنگت صد تنگ شکر چیزی
- شمارهٔ ۱۹۶۶ — بهاری این چنین خرم، مرا آواره دل جایی
- شمارهٔ ۱۹۶۵ — لعل است چنان با لب یا هست ز جان چیزی!
- شمارهٔ ۱۹۶۷ — دو چشم مست ترا نیست از جهان خبری
- شمارهٔ ۱۹۷۲ — گل آمد و همه در باغ با می و جامی
- شمارهٔ ۱۹۷۸ — شاه حسنی وز متاع نیکویی داری فراغی
- شمارهٔ ۱۹۷۹ — نوبهار آمد و بگذشت به شادی مه دی
- شمارهٔ ۱۹۷۵ — خوش آن شبها که آن جان جهان مهمان من بودی
- شمارهٔ ۱۹۷۴ — گذشت آن کین دل زارم شکیبا بود یک چندی
- شمارهٔ ۱۹۷۳ — کشان دل تو به سوی گلی و نسترنی
- شمارهٔ ۱۹۷۷ — ای غنچه را بر بسته لب، شکل و دهان چون تویی
- شمارهٔ ۱۹۷۶ — نبود یار من آن را که یار داشتمی
- شمارهٔ ۱۹۸۷ — مطربا سوی چمن وقت گل آهنگ تو کو
- شمارهٔ ۱۹۸۱ — ای که به غمزه می کنی قصد شکار دیگری
- شمارهٔ ۱۹۸۵ — گر حقیقت نشدت واقعه جانی من
- شمارهٔ ۱۹۸۳ — فتح می آید در دهلیز دولت باز کن
- شمارهٔ ۱۹۸۶ — ترک من ای من غلام روی تو
- شمارهٔ ۱۹۸۲ — باز روی تو خون آلوده و جعد تو تر است
- شمارهٔ ۱۹۸۴ — ای به هر موی شده بسته زلف دل من
- شمارهٔ ۱۹۸۰ — ای معدن ناز، ناز تا کی؟