مشتاق اصفهانی
زاده ۱۱۰۱ – درگذشته ۱۱۶۹ هجری قمری، اصفهان
زندگی‌نامهٔ مشتاق اصفهانی
میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اصفهان به خاک سپرده‌شد
آثار مشتاق اصفهانی
شعرهای مشتاق اصفهانی
- شمارهٔ ۳۰ — بر سینه خود یار نهد سینه ما را
- شمارهٔ ۲۷ — جانی و به کنه تو کسی پی نبرد جانا
- شمارهٔ ۲۵ — نگیرد دل قرار از تاب تب بیمار هجران را
- شمارهٔ ۲۶ — از عشق گلبنی است چو بلبل فغان ما
- شمارهٔ ۲۹ — ای که دارد حسن سنگین دل گران گوش ترا
- شمارهٔ ۲۸ — بود این زخم دیگر کشته تیغ عتابش را
- شمارهٔ ۳۲ — از پی احیای من روح روان من بیا
- شمارهٔ ۳۱ — چو رویت بود اگر می‌داشت خورشید جهان‌آرا
- شمارهٔ ۳۴ — مرهم نکند فایده داغ دل ما را
- شمارهٔ ۳۷ — عنان دل بکف کودکی بود ما را
- شمارهٔ ۳۸ — از انتظار مکش بیش از این فکاری را
- شمارهٔ ۳۵ — بی‌تو گو سوزد ز برق آه گشت دل مرا
- شمارهٔ ۴۰ — چه شد گاهی به حرفی آن دو لعل دلگشا بگشا
- شمارهٔ ۳۶ — برجا دل و او مقابل ما
- شمارهٔ ۳۳ — از گلشن است دور اگر آشیان ما
- شمارهٔ ۳۹ — درون غنچه دل خارخاری کرده‌ام پیدا
- شمارهٔ ۴۶ — شب تا سحر تو مست شکر خواب
- شمارهٔ ۴۵ — زهی خطت ز عرق مشک ناب در ته آب
- شمارهٔ ۴۱ — گل همنشین خار و خس در دامن گلزارها
- شمارهٔ ۴۳ — صبح شد ساقی بشو ز آیینهٔ رو زنگ خواب
- شمارهٔ ۴۲ — بس که بر دل زخم جور از خار و خس باشد مرا
- شمارهٔ ۴۸ — نگارم در کنار و ساغر می بر لب است امشب
- شمارهٔ ۴۷ — صبح شد ساقی بشو از دیده خواب
- شمارهٔ ۴۴ — با غیر چو میکشی می ناب