مشتاق اصفهانی

زندگی‌نامهٔ مشتاق اصفهانی

میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اصفهان به خاک سپرده‌شد

آثار مشتاق اصفهانی

• مشتاق اصفهانی
  • دیوان اشعار

شعرهای مشتاق اصفهانی

• شمارهٔ ۵۰ — کی در دل ما جز تو کسی را گذری هست
• شمارهٔ ۵۱ — جز جور کار طبع به کین مایل تو نیست
• شمارهٔ ۵۲ — رفتی تو ز بزم و نه همین نشئه ز می رفت
• شمارهٔ ۵۳ — جان بقید تنم از کوی کسی افتاده است
• شمارهٔ ۵۴ — تو را فلک به من ای ماه مهربان نگذاشت
• شمارهٔ ۴۹ — شب وصل است و آمد یار غیرش از قفا امشب
• شمارهٔ ۵۶ — آنکه با من همنشین در عشق جانان من است
• شمارهٔ ۵۵ — اشکم بود آن گل که گلابش همه خونست
• شمارهٔ ۶۲ — به کوی یار مرا بار در گل افتاده است
• شمارهٔ ۶۴ — عشق آمد و غیر یار نگذاشت
• شمارهٔ ۵۸ — تو را که چرخ به کام من از جفا نگذاشت
• شمارهٔ ۵۹ — از صحن کعبه ساحت میخانه خوشتر است
• شمارهٔ ۶۱ — جور خوبان غمزدای جان غمناک من است
• شمارهٔ ۶۰ — ز الفت خوبان که سودش اشک و آهی بیش نیست
• شمارهٔ ۵۷ — منت ز سر زلف توام یکسر مو نیست
• شمارهٔ ۶۳ — یک گل بساحت چمن و طرف باغ نیست
• شمارهٔ ۷۲ — خونم ز لب بوسه فریب تو هوس ریخت
• شمارهٔ ۶۵ — از جسم بکوی یار جان رفت
• شمارهٔ ۶۶ — گلی و گل رخی تا در چمن هست
• شمارهٔ ۶۷ — دلم بی‌او صفا هرگز ندیده است
• شمارهٔ ۶۸ — در چمن جوری که از باد خزان بر گل گذشت
• شمارهٔ ۷۱ — خوش آنکه گشته تسلیم بر حکمت از بدایت
• شمارهٔ ۶۹ — ننالم در قفس ای گل ز جور خار هجرانت
• شمارهٔ ۷۰ — آنکه درمان دل خسته عالم با اوست