نشاط اصفهانی
زاده ۱۱۷۵ – درگذشته ۱۲۴۴ هجری قمری، اصفهان
زندگی‌نامهٔ نشاط اصفهانی
سیّدعبدالوهاب نشاطِ اصفهانی (زادهٔ ۱۱۷۵ هجری قمری در اصفهان- درگذشتهٔ ۱۲۴۴ هجری قمری) ملقب به معتمدالدوله از سیاستمداران، شاعران و هواداران مکتب بازگشت ادبی و از خوشنویسان صاحب نام در خطوط شکسته، نستعلیق و تعلیق سده سیزدهم هجری ایران بوده‌است. از او به‌عنوان نخستین وزیر امور خارجهٔ ایران نیز نام می‌برند. پدربزرگ او عبدالوهاب، حکومت اصفهان را به‌عهده داشت و مال و ثروت فراوان برای فرزندان خود به‌جا گذاشت. نشاط علاوه بر زبان مادری، زبان‌های عربی و ترکی را فراگرفت و در خوش‌نویسی سرآمد زمان خود شد. وی وزیر فتحعلی‌شاه قاجار بوده، در شکسته‌نویسی توانا و قدرتمند بوده و «گنجینهٔ معتمد» از آثار باقی‌ماندهٔ اوست. نسب وی به حکیم سلمان، طبیب مخصوص شاه عباس میرسد. نشاط از دوستان نزدیک عبدالمجید درویش بوده و عبدالمجید در خانه او اقامت داشته است و از شاگردان درویش عبدالمجید محسوب می‌شود. دیوان اشعار نشاط اصفهانی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار نشاط اصفهانی
شعرهای نشاط اصفهانی
- شمارهٔ ۱۷۴ — هر چه جویند ز ما در طلب آن باشیم
- شمارهٔ ۱۶۹ — زشست شهسواری ناوکی تعویذ پر دارم
- شمارهٔ ۱۷۵ — نوید لطف همی میرسد نهفته بگوشم
- شمارهٔ ۱۷۳ — سلطان ملک فقرم و عشق است لشکرم
- شمارهٔ ۱۷۰ — وقت شد وقت کزین جمع کناری گیریم
- شمارهٔ ۱۷۲ — روز کی چند پی زهد و سلامت گیرم
- شمارهٔ ۱۷۱ — عجب نبود بگلشن جا اگر فصل خزان دارم
- شمارهٔ ۱۷۶ — جز رنج خمار ابدی نشئه ندیدیم
- شمارهٔ ۱۷۷ — بازو مساز رنجه که ما خود فتاده‌ایم
- شمارهٔ ۱۸۲ — از بس گداختم ز غمت ناتوان شدم
- شمارهٔ ۱۸۴ — ما بندگان نه در خور این پایه بوده‌ایم
- شمارهٔ ۱۷۹ — من که دارای جهان سخنم
- شمارهٔ ۱۷۸ — جان چو میرفت چرا زیست تنم
- شمارهٔ ۱۸۰ — پیر میخانه کند بر رخ اگر در بازم
- شمارهٔ ۱۸۱ — ناله ها بر لب و از ناله اثرها داریم
- شمارهٔ ۱۸۳ — نه هشیارم توان گفتن نه مستم
- شمارهٔ ۱۸۹ — من نه آنم که دل آزرده ز بیداد شوم
- شمارهٔ ۱۹۲ — شب عید است بیا تا لب ساغر گیریم
- شمارهٔ ۱۸۵ — نه در دل فکر درمانم نه در سر قصد سامانم
- شمارهٔ ۱۸۶ — چند دارد دل از اندوه جهان نا شادم
- شمارهٔ ۱۹۰ — بندگان را به کف از جود تو حکمیست قدیم
- شمارهٔ ۱۹۱ — آخر این روز بشب میرسد این صبح بشام
- شمارهٔ ۱۸۷ — دوشینه بر مراد دل آمد به سر شبم
- شمارهٔ ۱۸۸ — ای از صباح رویت روشن شب امیدم