ادیب صابر
درگذشته ۵۴۶ هجری قمری، ترمذ
زندگی‌نامهٔ ادیب صابر
شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی در خوارزم ماند و اتسز را مدح گفت. اتسز توطئه‌ای برای قتل سنجر ترتیب داده بود. ادیب صابر از آن آگاه شد و سنجر را مطلع کرد و نقشهٔ اتسز باطل گردید. به همین دلیل اتسز دستور داد او را در رود جیحون غرق کردند.
آثار ادیب صابر
شعرهای ادیب صابر
- شمارهٔ ۱۲ — شعر است و بس که خواندن او نام مرد را
- شمارهٔ ۱۱ — گیرد قدر عنانش و بوسد قضا رکاب
- شمارهٔ ۱۰ — ز روزگار حذر کن ز کردگار بترس
- شمارهٔ ۷ — روز می خوردن به دوزخ رفتی ای اخطی ز بزم
- شمارهٔ ۶ — زهی یافته دین و دولت زتو
- شمارهٔ ۹ — نیست ممکن که به وصل تو رسد کس به شتاب
- شمارهٔ ۸ — به معالجت تن من زتو جز الم ندارد
- شمارهٔ ۵ — بگردان روی دل از فکرت بد
- شمارهٔ ۱۳ — کهتر و مهتر از وضیع و شریف
- شمارهٔ ۱۹ — زمن به قهر جدا کرد روزگار سه چیز
- شمارهٔ ۲۰ — به قمر فروغ بخشد رخ همچو گلستانش
- شمارهٔ ۱۴ — سخنوران که تو را درسخا سحاب نهند
- شمارهٔ ۱۶ — ز صد هزار محمد که در جهان آید
- شمارهٔ ۱۷ — به هیچ وقتی اگر نام کهتران شمری
- شمارهٔ ۱۸ — فلک همی نکند در جفای من تقصیر
- شمارهٔ ۱۵ — گر مرا سودای عشق آن دهن کمتر شود
- شمارهٔ ۲۶ — چو تو هرگز نبوده ست و نباشد
- شمارهٔ ۲۸ — اگر به شعر روا باشدی نبوت شعر
- شمارهٔ ۲۷ — تیرت به گاه زخم چوپوید به سوی خصم
- شمارهٔ ۲۱ — شگفت نیست چو با تیغ در مصاف آید
- شمارهٔ ۲۳ — ثنا به نام تو رغبت همی کند همه وقت
- شمارهٔ ۲۲ — خداوندا زدوران زمانه
- شمارهٔ ۲۵ — حسامش را لقب داده ست نصرت
- شمارهٔ ۲۴ — نه وعده و نه پیام و نه نامه و نه رسول