انوری ابیوردی
زندگی‌نامهٔ انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت سلاطین کناره گرفت. در تاریخ وفات او بین مورخان اختلاف است ولی به احتمال قوی حدود سال ۵۸۳ هجری قمری در گذشته است.
آثار انوری
شعرهای انوری
- غزل شمارهٔ ۲۴۸ — ز من برگشتی ای دلبر دریغا روزگار من
- غزل شمارهٔ ۲۴۱ — هم مصلحت نبینی رویی به ما نمودن
- غزل شمارهٔ ۲۴۷ — شرم دار آخر جفا چندین مکن
- غزل شمارهٔ ۲۴۴ — ای بتِ یغما! دلم یغما مکن
- غزل شمارهٔ ۲۴۵ — ز من چهرهٔ خویش پنهان مکن
- غزل شمارهٔ ۲۴۲ — آتش ای دلبر مرا بر جان مزن
- غزل شمارهٔ ۲۴۳ — به عمری آخرم روزی وفا کن
- غزل شمارهٔ ۲۴۶ — روی خوب خویش را پنهان مکن
- غزل شمارهٔ ۲۵۱ — ایمن ز عارض تو این خط سیاه تو
- غزل شمارهٔ ۲۵۲ — ای قبای حسن بر بالای تو
- غزل شمارهٔ ۲۵۵ — جرم رهی دوستی روی تو
- غزل شمارهٔ ۲۴۹ — ای باد صبحدم خبری ده ز یار من
- غزل شمارهٔ ۲۵۰ — چو کرد خیمهٔ حسنت طناب خویش مکین
- غزل شمارهٔ ۲۵۴ — ای جان من به جان تو کز آرزوی تو
- غزل شمارهٔ ۲۵۳ — ترک من ای من سگ هندوی تو
- غزل شمارهٔ ۲۵۶ — ای مردمان بگویید آرام جان من کو
- غزل شمارهٔ ۲۶۱ — تا دل من برده‌ای قصد جفا کرده‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۶۲ — سهل می‌گیرم چو با ما کرده‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۶۴ — بر مه از عنبر عذار آورده‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۵۹ — ای رخت رشکِ آفتاب شده
- غزل شمارهٔ ۲۵۷ — ای برده دل من و جفا کرده
- غزل شمارهٔ ۲۶۰ — هرگز از دل خبر نداشته‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۶۳ — مسکین دلم به داغ جفا ریش کرده‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۵۸ — ای ایزد از لطافت محضت بیافریده