انوری ابیوردی
زندگی‌نامهٔ انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت سلاطین کناره گرفت. در تاریخ وفات او بین مورخان اختلاف است ولی به احتمال قوی حدود سال ۵۸۳ هجری قمری در گذشته است.
آثار انوری
شعرهای انوری
- غزل شمارهٔ ۲۲۲ — از عشقت ای شیرین صنم گرچه به سر برمی‌زنم
- غزل شمارهٔ ۲۱۷ — ای دوست‌تر از جانم زین بیش مرنجانم
- غزل شمارهٔ ۲۲۰ — ره فراکار خود نمی‌دانم
- غزل شمارهٔ ۲۱۹ — تو دانی که من جز تو کس را ندانم
- غزل شمارهٔ ۲۲۱ — ترا من دوست می‌دارم ندانم چیست درمانم
- غزل شمارهٔ ۲۱۸ — جانا ز غم عشق تو امروز چنانم
- غزل شمارهٔ ۲۲۳ — بیا ای راحت جانم که جان را بر تو افشانم
- غزل شمارهٔ ۲۲۴ — من که باشم که تمنای وصال تو کنم
- غزل شمارهٔ ۲۲۵ — باز چون در خورد همت می‌کنم
- غزل شمارهٔ ۲۲۷ — بی‌تو جانا زندگانی می‌کنم
- غزل شمارهٔ ۲۲۹ — دل را به غمت نیاز می‌بینم
- غزل شمارهٔ ۲۳۲ — چه گویی با تو درگیرد که از بندی برون آیم
- غزل شمارهٔ ۲۳۱ — روز دو از عشق پشیمان شوم
- غزل شمارهٔ ۲۳۰ — سر آن دارم کامروز بر یار شوم
- غزل شمارهٔ ۲۲۸ — هر غم که ز عشق یار می‌بینم
- غزل شمارهٔ ۲۲۶ — تا نپنداری که دستان می‌کنم
- غزل شمارهٔ ۲۳۸ — ای بندهٔ روی تو خداوندان
- غزل شمارهٔ ۲۳۹ — عشق بر من سر نخواهد آمدن
- غزل شمارهٔ ۲۳۳ — تا رخت دل اندر سر زلف تو نهادیم
- غزل شمارهٔ ۲۳۵ — ای روی خوب تو سبب زندگانیم
- غزل شمارهٔ ۲۳۶ — دل بدادیم و جان نمی‌خواهیم
- غزل شمارهٔ ۲۴۰ — عاشقی چیست مبتلا بودن
- غزل شمارهٔ ۲۳۴ — آخر به مراد دل رسیدیم
- غزل شمارهٔ ۲۳۷ — درمان دل خود از که جویم