انوری ابیوردی
زندگی‌نامهٔ انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت سلاطین کناره گرفت. در تاریخ وفات او بین مورخان اختلاف است ولی به احتمال قوی حدود سال ۵۸۳ هجری قمری در گذشته است.
آثار انوری
شعرهای انوری
- غزل شمارهٔ ۱۷۲ — چارهٔ عشق تو نداند کس
- غزل شمارهٔ ۱۷۳ — جانا به غریبستان چندین بنماند کس
- غزل شمارهٔ ۱۷۴ — نگارا بر سر عهد و وفا باش
- غزل شمارهٔ ۱۷۶ — دوش در ره نگارم آمد پیش
- غزل شمارهٔ ۱۷۰ — قیامت می‌کنی ای کافر امروز
- غزل شمارهٔ ۱۶۹ — تختهٔ عشق برنوشتم باز
- غزل شمارهٔ ۱۷۱ — جمالت عشق می‌افزاید امروز
- غزل شمارهٔ ۱۷۵ — باز دوش آن صنم باده‌فروش
- غزل شمارهٔ ۱۷۸ — کرا در شهر برگویم غم دل
- غزل شمارهٔ ۱۷۹ — ساقی اندر خواب شد خیز ای غلام
- غزل شمارهٔ ۱۸۱ — تا به مهر تو تولا کرده‌ام
- غزل شمارهٔ ۱۸۳ — تا رنگ مهر از رخ روشن گرفته‌ام
- غزل شمارهٔ ۱۸۴ — یعلم‌الله که دوست‌دار توام
- غزل شمارهٔ ۱۸۲ — به دو چشم تو که تا زنده‌ام
- غزل شمارهٔ ۱۷۷ — به جان آمد مرا کار از دل خویش
- غزل شمارهٔ ۱۸۰ — مست از درم درآمد دوش آن مهِ تمام
- غزل شمارهٔ ۱۹۱ — برآنم کز تو هرگز برنگردم
- غزل شمارهٔ ۱۹۲ — ای مسلمانان ز جان سیر آمدم
- غزل شمارهٔ ۱۸۵ — روی ندارم که روی از تو بتابم
- غزل شمارهٔ ۱۹۰ — دردا و دریغا که دل از دست بدادم
- غزل شمارهٔ ۱۸۶ — کس نداند کز غمت چون سوختم
- غزل شمارهٔ ۱۸۸ — دل از خوبان دیگر برگرفتم
- غزل شمارهٔ ۱۸۹ — ای زلف تابدار ترا صدهزار خم
- غزل شمارهٔ ۱۸۷ — آخر در زهد و توبه دربستم