اسیری لاهیجی
درگذشته ۹۱۲ هجری قمری، لاهیجان
زندگی‌نامهٔ اسیری لاهیجی
شمس‌الدین محمد بن یحیی بن علی گیلانی لاهیجی نوربخشی (سال تولد نامعلوم، درگذشته به سال ۹۱۲ هجری قمری) متخلص به «اسیری» و «فدایی» و مشهور به «اسیری لاهیجی» عارف، شاعر و از مشایخ سلسلهٔ نوربخشیه است. کتاب «اسرار الشهود» اسیری با استفادهٔ از نسخهٔ آماده شده به کوشش آقای محمد رسا و کتاب «رسائل لاهیجی» با استفاده از نسخهٔ آماده شده به کوشش خانم اکرم شفائی هر دو در دسترس از وبگاه تصوف ایرانی به گنجور افزوده شده است.
آثار اسیری لاهیجی
شعرهای اسیری لاهیجی
- شمارهٔ ۳۱۸ — آوازه حسن تو گرفتست ممالک
- شمارهٔ ۳۲۱ — مائیم نقاب شاهد شنگ
- شمارهٔ ۳۲۰ — براه عشق چنان رفت عاشق بی باک
- شمارهٔ ۳۱۶ — تا جامه هستی ز غم عشق نشد پاک
- شمارهٔ ۳۲۲ — گر پرده برنداری زان رخ ز جان غمناک
- شمارهٔ ۳۱۷ — ای در شعاع روی تو عقل خبیردنگ
- شمارهٔ ۳۱۵ — رندیم و قمارباز بی باک
- شمارهٔ ۳۱۹ — بریخت ساقی وحدت می محبت پاک
- شمارهٔ ۳۲۵ — درد عشق آمد دوای درد دل
- شمارهٔ ۳۲۶ — در کشور جان و ملکت دل
- شمارهٔ ۳۲۳ — جان ما مست می عشقست از روز ازل
- شمارهٔ ۳۲۴ — هر زمان نوعی بچشم اهل حال
- شمارهٔ ۳۲۸ — زهی بزم و ساقی و حسن و جمال
- شمارهٔ ۳۲۹ — ای حسن جان فزای تو خورشید بی زوال
- شمارهٔ ۳۲۷ — چو عشقش از دلت گشتست زایل
- شمارهٔ ۳۳۰ — تا کرد شاه عشق بملک دلم نزول
- شمارهٔ ۳۳۴ — واین الاثافی و این الطلال
- شمارهٔ ۳۳۶ — ای کنایت ز سر کوی تو جنات نعیم
- شمارهٔ ۳۳۵ — همه صورت همه معنی همه حسنی و جمال
- شمارهٔ ۳۳۷ — ما سال‌ها به کوی ملامت دویده‌ایم
- شمارهٔ ۳۳۱ — چون خیال وصل جانان هست سودای محال
- شمارهٔ ۳۳۳ — من که مست جام عشقم از ازل
- شمارهٔ ۳۳۸ — ما عاشق و رند و جان فشانیم
- شمارهٔ ۳۳۲ — بیا که بی تو ز عمر خودم گرفت ملال