اسیری لاهیجی
درگذشته ۹۱۲ هجری قمری، لاهیجان
زندگی‌نامهٔ اسیری لاهیجی
شمس‌الدین محمد بن یحیی بن علی گیلانی لاهیجی نوربخشی (سال تولد نامعلوم، درگذشته به سال ۹۱۲ هجری قمری) متخلص به «اسیری» و «فدایی» و مشهور به «اسیری لاهیجی» عارف، شاعر و از مشایخ سلسلهٔ نوربخشیه است. کتاب «اسرار الشهود» اسیری با استفادهٔ از نسخهٔ آماده شده به کوشش آقای محمد رسا و کتاب «رسائل لاهیجی» با استفاده از نسخهٔ آماده شده به کوشش خانم اکرم شفائی هر دو در دسترس از وبگاه تصوف ایرانی به گنجور افزوده شده است.
آثار اسیری لاهیجی
شعرهای اسیری لاهیجی
- شمارهٔ ۳۸۹ — ز شوق روی جانان آنچنانم
- شمارهٔ ۳۹۱ — ما از غم تو بی سر و سامان نشسته ایم
- شمارهٔ ۳۸۸ — دردا که ز درد تو بدرمان نرسیدیم
- شمارهٔ ۳۹۲ — روشن ز ماه روی تو شد منزل دلم
- شمارهٔ ۳۹۴ — تا در طریق عشق تو من جان فشان شدم
- شمارهٔ ۳۹۰ — ما رند خراباتی میخواره و مستیم
- شمارهٔ ۳۹۳ — غیر مهر ماه رویی نیست حالی در خورم
- شمارهٔ ۳۸۷ — چنان حیران حسن آن نگارم
- شمارهٔ ۳۹۷ — چو خراب عشق یارم همگی ز یار گویم
- شمارهٔ ۳۹۹ — ای یافته ز پرتو رویت جهان نظام
- شمارهٔ ۴۰۰ — ما حاوی سرکن فکانیم
- شمارهٔ ۴۰۲ — من که در کوی غم عشق تو سرگردانم
- شمارهٔ ۴۰۱ — من که پیوسته بروی تو چنین حیرانم
- شمارهٔ ۳۹۵ — چون یار برقص آید من مطربی آغازم
- شمارهٔ ۳۹۶ — هر چند براه طلب دوست دویدیم
- شمارهٔ ۳۹۸ — تا که در دل تخم عشقت کاشتیم
- شمارهٔ ۴۰۳ — در طریقت سالها در نار محنت سوختیم
- شمارهٔ ۴۰۸ — چونکه بخود نظرکنم، من نه ز جانم و تنم
- شمارهٔ ۴۰۹ — جانا ز درد عشق تو چون من فغان کنم
- شمارهٔ ۴۱۰ — تا بنای عاشقی در کاینات انداختیم
- شمارهٔ ۴۰۴ — ازآن می تا بنوشیدم دو سه جام
- شمارهٔ ۴۰۶ — ای عاشقان، ای عاشقان، من جسمهارا جان کنم
- شمارهٔ ۴۰۷ — من ذات بحت مطلقم، هم وصف و هم اسماستم
- شمارهٔ ۴۰۵ — مبداء خلقت بامر کن فکان من بوده ام