اسیری لاهیجی
درگذشته ۹۱۲ هجری قمری، لاهیجان
زندگی‌نامهٔ اسیری لاهیجی
شمس‌الدین محمد بن یحیی بن علی گیلانی لاهیجی نوربخشی (سال تولد نامعلوم، درگذشته به سال ۹۱۲ هجری قمری) متخلص به «اسیری» و «فدایی» و مشهور به «اسیری لاهیجی» عارف، شاعر و از مشایخ سلسلهٔ نوربخشیه است. کتاب «اسرار الشهود» اسیری با استفادهٔ از نسخهٔ آماده شده به کوشش آقای محمد رسا و کتاب «رسائل لاهیجی» با استفاده از نسخهٔ آماده شده به کوشش خانم اکرم شفائی هر دو در دسترس از وبگاه تصوف ایرانی به گنجور افزوده شده است.
آثار اسیری لاهیجی
شعرهای اسیری لاهیجی
- شمارهٔ ۳۳ — ای بدیدار تو روشن دیده گریان ما
- شمارهٔ ۲۷ — تا جان ما گذشت ازین قیل و قال‌ها
- شمارهٔ ۳۱ — زد خیمه شاه عشق بصحرای جان ما
- شمارهٔ ۳۴ — عاشقیم و مست صهبای لقا
- شمارهٔ ۲۸ — عارف اسرار پنهانیم ما
- شمارهٔ ۳۲ — ای رخ چون گلشن تو روضه رضوان ما
- شمارهٔ ۲۹ — ز خورشید جمال عالم آرا
- شمارهٔ ۳۰ — ای پرتو جمال تو نورالیقین ما
- شمارهٔ ۳۵ — جمال یار می بینم ز روی صورت و معنی
- شمارهٔ ۳۹ — دو عالم خواه زیر و خواه بالا
- شمارهٔ ۳۶ — ای روی چو خورشیدت تابان ز همه اشیا
- شمارهٔ ۳۸ — ای حسن ترا عالم و آدم شده مجلا
- شمارهٔ ۴۰ — مست و خرابم ساقیا در بازکن میخانه را
- شمارهٔ ۳۷ — ای ذات تو ظاهر شده بر صورت اسما
- شمارهٔ ۴۱ — ساقی بده می که بود مستیش فنا
- شمارهٔ ۴۲ — دل بسته بزلف یار بادا
- شمارهٔ ۴۳ — کاشکی رحمی بُدی آن فتنه‌گر عیّار را
- شمارهٔ ۴۴ — میرسد هر دم بعاشق صد جفا
- شمارهٔ ۵۰ — من نخواهم شادی و عیش و طرب
- شمارهٔ ۴۵ — چه نسبت است به روی تو ماه تابان را
- شمارهٔ ۴۶ — وقد کنتم و مامعکم من الا کوان ماکانا
- شمارهٔ ۴۷ — فی هواکم صارقلبی هایما
- شمارهٔ ۴۸ — گر وصال دوست خواهی در ره او شو فنا
- شمارهٔ ۴۹ — ساقی بیا که موسم عیش آمد و طرب