اسیری لاهیجی
درگذشته ۹۱۲ هجری قمری، لاهیجان
زندگی‌نامهٔ اسیری لاهیجی
شمس‌الدین محمد بن یحیی بن علی گیلانی لاهیجی نوربخشی (سال تولد نامعلوم، درگذشته به سال ۹۱۲ هجری قمری) متخلص به «اسیری» و «فدایی» و مشهور به «اسیری لاهیجی» عارف، شاعر و از مشایخ سلسلهٔ نوربخشیه است. کتاب «اسرار الشهود» اسیری با استفادهٔ از نسخهٔ آماده شده به کوشش آقای محمد رسا و کتاب «رسائل لاهیجی» با استفاده از نسخهٔ آماده شده به کوشش خانم اکرم شفائی هر دو در دسترس از وبگاه تصوف ایرانی به گنجور افزوده شده است.
آثار اسیری لاهیجی
شعرهای اسیری لاهیجی
- شمارهٔ ۷۹ — تعالی الله رویست و جمالست
- شمارهٔ ۷۸ — معشوق باز و رندم و قلاش و می پرست
- شمارهٔ ۸۰ — عشق ورزی مذهب ودین منست
- شمارهٔ ۷۶ — جان طالب جمال دلفروز یار ماست
- شمارهٔ ۷۷ — بما پیداست حسن طلعت ذات
- شمارهٔ ۸۱ — تا نقاب زلف از روی تو دور افتاده است
- شمارهٔ ۸۲ — خواهی که دیده باز کنی بر جمال دوست
- شمارهٔ ۷۵ — (در مقام لی مع الله سیر نیست
- شمارهٔ ۸۵ — مرادم وصل یار نازنین است
- شمارهٔ ۸۶ — روز فراق اگر ز قیامت علامت است
- شمارهٔ ۸۸ — هرگز نبود حسن ترا مبداء و غایت
- شمارهٔ ۸۷ — هرکه از سر عشق آگاهست
- شمارهٔ ۹۰ — چون کون مکان بتو عیانست
- شمارهٔ ۸۴ — از آفتاب روی تو عالم پر از ضیاست
- شمارهٔ ۸۳ — جهان از پرتو روی تو پیداست
- شمارهٔ ۸۹ — ذرات کون پرتو خورشید مطلق است
- شمارهٔ ۹۲ — آفتاب روی تو تابان شدست
- شمارهٔ ۹۳ — ای جمله جهان شیفته حسن و جمالت
- شمارهٔ ۹۱ — بقید زلف تا جانم اسیر است
- شمارهٔ ۹۷ — زمهر روی تو هر ذره ماه تابانست
- شمارهٔ ۹۶ — در حسن چون رخت بجهان آفتاب نیست
- شمارهٔ ۹۴ — اسیر عشق تو از هردوکون آزاد است
- شمارهٔ ۹۵ — ای آفتاب ذات تو تابنده از صفات
- شمارهٔ ۹۸ — امید من به لطف عمیم تو واثق است