فیاض لاهیجی
درگذشته ۱۰۷۲ هجری قمری، لاهیجان
زندگی‌نامهٔ فیاض لاهیجی
ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌برد. ملاصدرا به وی لقب «فیاض» را داد. دختر ملاصدرا و همسر لاهیجی، ام‌کلثوم (۱۰۱۹-۱۰۹۰ق) نام داشت که زنی فرهیخته و فاضله بود که علوم حِکمی را نزد پدر و همسرش آموخت و گاه در مجالس علما شرکت می‌کرد و با آنان مباحثه می‌کرد.
آثار فیاض لاهیجی
شعرهای فیاض لاهیجی
- شمارهٔ ۷۷ — دل می‌کشد به لالة راغ دگر مرا
- شمارهٔ ۷۸ — باز دارد عشق در آغوش بیهوشی مرا
- شمارهٔ ۸۰ — ها مژده که جانانه خرامید به صحرا
- شمارهٔ ۷۳ — مستی مدام جام هوس می‌دهد مرا
- شمارهٔ ۷۶ — از ناتوانی می‌کشد دوش نفس بار مرا
- شمارهٔ ۷۵ — بی‌تپش آرام کی باشد دل زار مرا
- شمارهٔ ۷۹ — دل به زلفش می‌کشد آشفته سامانی مرا
- شمارهٔ ۷۴ — چو کرد خاک ره یار روزگار مرا
- شمارهٔ ۸۱ — چهرة صاف بلا زلف سیه فام بلا
- شمارهٔ ۸۲ — چو دادند اختیار کل قضا را
- شمارهٔ ۸۴ — به گلستان چو روی گل شود از روی تو آب
- شمارهٔ ۸۷ — همین نه مرهم دل‌های خسته است شراب
- شمارهٔ ۸۶ — عُجْب در مستی ندارد هیچ فرقی با شراب
- شمارهٔ ۸۸ — دلم از غصّه رنجورست امشب
- شمارهٔ ۸۵ — بنشین که بی‌رخ تو ندارم قرار و تاب
- شمارهٔ ۸۳ — ز روح باده صد ره گرچه خالی شد تن مینا
- شمارهٔ ۸۹ — بی‌لبت ساغر می آب ندارد امشب
- شمارهٔ ۹۱ — جان فدا کردم که تا شد وصل او یک دم نصیب
- شمارهٔ ۹۰ — نگه نکرده گذشتی ز من به ناز امشب
- شمارهٔ ۹۵ — امشب ز فرقت تو دلم چون چراغ سوخت
- شمارهٔ ۹۲ — زلف را با تیره‌بختی شد رخ جانان نصیب
- شمارهٔ ۹۳ — گر برین قامت فزاید جلوة آن دلفریب
- شمارهٔ ۹۴ — غنچه را از حسرت لعل تو دل در بر بسوخت
- شمارهٔ ۹۶ — اگرچه شعلة حسنت تمام عالم سوخت