خواجوی کرمانی
زاده ۶۸۹ – درگذشته ۷۵۳ هجری قمری، کرمان
زندگی‌نامهٔ خواجوی کرمانی
کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزلیات، خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز جواب داده است. او در سال ۷۵۳ هجری قمری در شهر شیراز دار فانی را وداع گفت و در بالای تنگ الله اکبر شیراز به خاک سپرده شد.
آثار خواجوی کرمانی
شعرهای خواجوی کرمانی
- شمارهٔ ۶۳ — شاهی که نداد بنده را داد برفت
- شمارهٔ ۶۴ — آن ترک پریچهره که قصد جان داشت
- شمارهٔ ۵۹ — باز آی که موسم جوانی بگذشت
- شمارهٔ ۵۷ — تا قدّم از ابروش چو ماه دو شبه ست
- شمارهٔ ۶۱ — ای آنک دلم در غم عشقت خونست
- شمارهٔ ۵۸ — با دل گفتم چو چشمم از خون دریاست
- شمارهٔ ۶۰ — چون چنگ سر زلف توام در چنگست
- شمارهٔ ۶۲ — دردم چو بجان رسید درمان بفرست
- شمارهٔ ۶۸ — دل در طلب محرم و محرم همه اوست
- شمارهٔ ۶۶ — یاری که دلم ز غم بفرسود برفت
- شمارهٔ ۶۷ — ای آنک قدت براستی عین بلاست
- شمارهٔ ۶۹ — با لعل لب تو آب حیوان آبیست
- شمارهٔ ۷۰ — ای داده خواقین سپهری باجت
- شمارهٔ ۶۵ — ای آنک دلم در غم عشقت یکتاست
- شمارهٔ ۷۲ — شاه فلکت مشتری بازارست
- شمارهٔ ۷۱ — با هستی تو انسی و جانی همه نیست
- شمارهٔ ۷۴ — بر چرخ چرا تکیه کنی کان دارست
- شمارهٔ ۷۳ — گر زانک ترا بکام دل دسترسست
- شمارهٔ ۷۶ — هنگام صبوح خوش بود عاشق و مست
- شمارهٔ ۷۷ — جانم که دل از ملک درونش بگرفت
- شمارهٔ ۷۵ — دریاب که بی‌توام دل از غم بگرفت
- شمارهٔ ۷۸ — چپ راست که هم حلقه و هم حلقه رباست
- شمارهٔ ۷۹ — گر اهل دلی ای دل دیوانه مست
- شمارهٔ ۸۰ — از ناله ی من پشت فلک خم بگرفت