شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- شمارهٔ ۱۶ — گر تو را دردیست رو درمان بجو
- شمارهٔ ۱۷ — گر به هستی آئی اینجا نیستی
- شمارهٔ ۱۹ — مظهر اعیان ما ارواح ما
- شمارهٔ ۲۲ — هر نفس جامی به رندی می دهند
- شمارهٔ ۱۸ — یارم اگر ز سرش نقابی بسته
- شمارهٔ ۲۰ — عین ما از حب ذاتی فیض یافت
- شمارهٔ ۲۳ — از تعیُن اسم اعظم رو نمود
- شمارهٔ ۲۱ — هر یک از اسمای حق در علم او
- شمارهٔ ۳۱ — ابتدا کردم به نام آن یکی
- شمارهٔ ۲۸ — مجمع البحرین اگر جوئی دلست
- شمارهٔ ۲۹ — گر بیابی عارفی صاحبدلی
- شمارهٔ ۲۴ — چیست انسان دیدهٔ بینا بود
- شمارهٔ ۳۰ — در خرابات مغان رندانه رو
- شمارهٔ ۲۷ — بود ما از بود او پیدا شده
- شمارهٔ ۲۶ — نقطه ای در دایره بنمود میم
- شمارهٔ ۲۵ — قطب عالم نقطهٔ پرگار روح
- شمارهٔ ۳۳ — شخص و سایه دو نماید در نظر
- شمارهٔ ۳۲ — آفتابی در قمر پیدا شده
- شمارهٔ ۳۸ — وجودی در همه عالم عیان است
- شمارهٔ ۳۴ — گرم باش و آتشی خوش برفروز
- شمارهٔ ۳۶ — ابتدای سخن به نام یکی
- شمارهٔ ۳۷ — بیا با ما درین دریا به سر بر
- شمارهٔ ۳۹ — ز ذوق خود تو را آگاه کردم
- شمارهٔ ۳۵ — جامع مجموع اسما آدم است