فرخی یزدی

زندگی‌نامهٔ فرخی یزدی

میرزا محمد فرخی یزدی ملقب به تاج الشعرا (۱۲۶۸ شمسی – ۲۵ مهر ۱۳۱۸ شمسی) شاعر و روزنامه‌نگار آزادی‌خواه و دموکرات صدر مشروطیت است. وی سردبیر روزنامهٔ طوفان بود. او همچنین نمایندهٔ مردم یزد در دوره هفتم مجلس شورای ملی بود و در زندان قصر کشته شد. مدفن او ناشناخته است.

آثار فرخی یزدی

• فرخی یزدی
  • دیوان اشعار

شعرهای فرخی یزدی

• شمارهٔ ۵۲ — روزگاریست که در دشت جنون خانه ماست
• شمارهٔ ۵۴ — قمری چو من مدیح تو سرو چمن نگفت
• شمارهٔ ۵۱ — هیچ چیزی نیست کاندر قبضه اشراف نیست
• شمارهٔ ۵۳ — مرگ هم در شبِ هجران به من ارزانی نیست
• شمارهٔ ۵۶ — از ره داد ز بیدادگران باید کشت
• شمارهٔ ۵۵ — آن پابرهنه را که به دل حرص و آز نیست
• شمارهٔ ۴۹ — گرچه مجنونم و صحرای جنون جای من است
• شمارهٔ ۵۰ — غم نیست که با اهل جفا مهر و وفا داشت
• شمارهٔ ۶۰ — آنکه آتش برفروزد آه دل افروز ماست
• شمارهٔ ۶۲ — پیشِ عاقل بی‌تَخَصُّص گر عمل معقول نیست
• شمارهٔ ۵۹ — روزگاریست که در دشت جنون خانه ماست
• شمارهٔ ۶۱ — دوش از مهر به من آن مه محبوب گذشت
• شمارهٔ ۶۳ — غیر خون آبروی توده زحمتکش نیست
• شمارهٔ ۵۸ — کینه دشمن مرا گفتی چرا در سینه نیست؟
• شمارهٔ ۶۴ — زندگانی گر مرا عمری هراسان کرد و رفت
• شمارهٔ ۵۷ — از دست تو کس همچو من بی‌سروپا نیست
• شمارهٔ ۷۱ — «خیزید ز بیدادگران داد بگیرید
• شمارهٔ ۶۶ - در انتقاد از دولت وثوق‌الدوله — آن دست دوستی که در اول نگار داد
• شمارهٔ ۶۹ — ای دودهٔ طهمورث، دل یکدله باید کرد
• شمارهٔ ۷۲ — ز انقلابی سخت جاری سیل خون باید نمود
• شمارهٔ ۶۷ — این ستمکاران که می‌خواهند سلطانی کنند
• شمارهٔ ۶۵ — چمن از لاله چو بنهاد به سر افسر سرخ
• شمارهٔ ۶۸ - در زندان قصر (گویا این غزل موجب قتل فرخی گردیده) — باید این دور اگر عالی و گردون باشد
• شمارهٔ ۷۰ - در زندان قصر — به زندان قفس مرغ دلم چون شاد می‌گردد