فرخی یزدی

زندگی‌نامهٔ فرخی یزدی

میرزا محمد فرخی یزدی ملقب به تاج الشعرا (۱۲۶۸ شمسی – ۲۵ مهر ۱۳۱۸ شمسی) شاعر و روزنامه‌نگار آزادی‌خواه و دموکرات صدر مشروطیت است. وی سردبیر روزنامهٔ طوفان بود. او همچنین نمایندهٔ مردم یزد در دوره هفتم مجلس شورای ملی بود و در زندان قصر کشته شد. مدفن او ناشناخته است.

آثار فرخی یزدی

• فرخی یزدی
  • دیوان اشعار

شعرهای فرخی یزدی

• شمارهٔ ۱۲۱ — دلت به حال دل ما چرا نمی‌سوزد
• شمارهٔ ۱۲۵ — هر کس که به دل مهر تو مه‌پاره ندارد
• شمارهٔ ۱۲۶ — در جهان کهنه از نو شور و شر باید نمود
• شمارهٔ ۱۲۴ — آن پری چو از، بهر دلبری، زلف عنبرین، شانه می‌کند
• شمارهٔ ۱۲۳ — سر و کارِ من اگر با تو دل‌آزار نبود
• شمارهٔ ۱۲۲ — طوطی که چو من شُهره به شیرین‌سخنی بود
• شمارهٔ ۱۲۷ — حلقه زلفی که غیر تاب ندارد
• شمارهٔ ۱۲۸ — شب که دل با روزگار تار خود در جنگ بود
• شمارهٔ ۱۳۵ — گر در طلبِ اهلِ دلی همدمِ ما باش
• شمارهٔ ۱۲۹ — آنان که از فراعنه توصیف می‌کنند
• شمارهٔ ۱۳۱ — فدای سوز دل مطربی که گفت به ساز
• شمارهٔ ۱۳۳ - درباره کمک به قحطی‌زدگان روسیهٔ بعد از انقلاب — نمود همچو ابوالهول رو به ملت روس
• شمارهٔ ۱۳۲ — یارب ز چیست بر سر فقر و غنا هنوز
• شمارهٔ ۱۳۶ — در چمن ای دل چو من غیر از گلِ یک‌رو مباش
• شمارهٔ ۱۳۰ — شوریده دل به سینه به عنوانِ کارگر
• شمارهٔ ۱۳۴ — تا حیات من به دست نان دهقان است و بس
• شمارهٔ ۱۳۸ — بس تنگ شد از سختی جان حوصله دل
• شمارهٔ ۱۳۹ — ما خِیلِ تُهی‌دست جگرگوشهٔ بختیم
• شمارهٔ ۱۴۴ — تا که در ساغر شراب صاف بی‌غش کرده‌ایم
• شمارهٔ ۱۴۲ — با دشمن اگر میل تو پنداشته بودیم
• شمارهٔ ۱۴۳ — گرچه دل سوخته و عاشق و جان‌باخته‌ایم
• شمارهٔ ۱۳۷ — ای دل اندر عاشقی با طالعِ مسعود باش
• شمارهٔ ۱۴۱ — گرچه ما از دستبرد دشمنان افتاده‌ایم
• شمارهٔ ۱۴۰ — شب چو در بستم و مست از مِیِ نابش کردم