انوری ابیوردی
زندگی‌نامهٔ انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت سلاطین کناره گرفت. در تاریخ وفات او بین مورخان اختلاف است ولی به احتمال قوی حدود سال ۵۸۳ هجری قمری در گذشته است.
آثار انوری
شعرهای انوری
- غزل شمارهٔ ۷۳ — به بیل عشق تو دل گل ندارد
- غزل شمارهٔ ۷۵ — آرزوی روی تو جانم ببرد
- غزل شمارهٔ ۷۹ — حلقهٔ زلف تو بر گوش همی جان ببرد
- غزل شمارهٔ ۷۴ — دلم را انده جان می‌ندارد
- غزل شمارهٔ ۷۶ — بدیدم جهان را نوایی ندارد
- غزل شمارهٔ ۷۸ — عشقم این بار جان بخواهد برد
- غزل شمارهٔ ۷۷ — بتی دارم که یک ساعت مرا بی‌غم بنگذارد
- غزل شمارهٔ ۸۰ — روی تو آرام دلها می‌برد
- غزل شمارهٔ ۸۴ — جمالش از جهان غوغا برآورد
- غزل شمارهٔ ۸۵ — باز دستم به زیر سنگ آورد
- غزل شمارهٔ ۸۷ — هر کرا با تو کار درگیرد
- غزل شمارهٔ ۸۸ — مرا صورت نمی‌بندد که دل یاری دگر گیرد
- غزل شمارهٔ ۸۶ — حسنش از رخ چو پرده برگیرد
- غزل شمارهٔ ۸۲ — عشقِ تو را خرد نباید شمرد
- غزل شمارهٔ ۸۳ — ای مانده من از جمالِ تو فرد
- غزل شمارهٔ ۸۱ — صبر کن ای تن که آن بیداد هجران بگذرد
- غزل شمارهٔ ۹۱ — نه وعدهٔ وصلت انتظار ارزد
- غزل شمارهٔ ۹۳ — درد تو صدهزار جان ارزد
- غزل شمارهٔ ۹۲ — جانا دهان تنگت صد تنگ شکر ارزد
- غزل شمارهٔ ۹۴ — از وصل تو آتش جگر خیزد
- غزل شمارهٔ ۹۵ — چون کسی نیست که از عشق تو فریاد رسد
- غزل شمارهٔ ۹۰ — دل راه صلاح برنمی‌گیرد
- غزل شمارهٔ ۸۹ — نه دل کم عشق یار می‌گیرد
- غزل شمارهٔ ۹۶ — دست در وصل یار می‌نرسد