انوری ابیوردی
زندگی‌نامهٔ انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت سلاطین کناره گرفت. در تاریخ وفات او بین مورخان اختلاف است ولی به احتمال قوی حدود سال ۵۸۳ هجری قمری در گذشته است.
آثار انوری
شعرهای انوری
- غزل شمارهٔ ۵۲ — رایت حسن تو از مه برگذشت
- غزل شمارهٔ ۵۶ — مرا با دلبری کاری بیفتاد
- غزل شمارهٔ ۵۳ — یار ما را به هیچ برنگرفت
- غزل شمارهٔ ۴۹ — بی‌مهر جمال تو دلی نیست
- غزل شمارهٔ ۵۱ — باز کی گیرم اندر آغوشت
- غزل شمارهٔ ۵۴ — سخت خوشی چشم بدت دورباد
- غزل شمارهٔ ۵۰ — یار با من چون سر یاری نداشت
- غزل شمارهٔ ۵۵ — از بس که کشیدم از تو بیداد
- غزل شمارهٔ ۵۷ — هرکس که ز حال من خبر یابد
- غزل شمارهٔ ۵۸ — جان ز رازت خبر نمی‌یابد
- غزل شمارهٔ ۶۲ — عشق تو بر هرکه عافیت به‌سر آرد
- غزل شمارهٔ ۶۱ — یار گرد وفا نمی‌گردد
- غزل شمارهٔ ۶۰ — حسنت اندر جهان نمی‌گنجد
- غزل شمارهٔ ۵۹ — در دور تو کم کسی امان یابد
- غزل شمارهٔ ۶۴ — عشق هر محنتی به روی آرد
- غزل شمارهٔ ۶۳ — یار دل در میان نمی‌آرد
- غزل شمارهٔ ۷۰ — یار با هرکسی سری دارد
- غزل شمارهٔ ۶۶ — تا ماه‌رویم از من رخ در حجیب دارد
- غزل شمارهٔ ۶۹ — جان نقش رخ تو بر نگین دارد
- غزل شمارهٔ ۶۷ — مرا تا کی فلک رنجور دارد
- غزل شمارهٔ ۷۱ — دلبر هنوز ما را از خود نمی‌شمارد
- غزل شمارهٔ ۷۲ — تا کار مرا وصل تو تیمار ندارد
- غزل شمارهٔ ۶۵ — زلف تو تکیه بر قمر دارد
- غزل شمارهٔ ۶۸ — با قد تو قد سرو خم دارد