امیرخسرو دهلوی
درگذشته ۷۲۵ هجری قمری، دهلی
زندگی‌نامهٔ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.
آثار امیرخسرو دهلوی
شعرهای امیرخسرو دهلوی
- شمارهٔ ۹۶۱ — زلف یار مرا به باد دهید
- شمارهٔ ۹۵۸ — نافه چین ز خاک کوی تو زاد
- شمارهٔ ۹۶۰ — داد خواهم، اگر بخواهی داد
- شمارهٔ ۹۵۹ — داد من آن بت طراز نداد
- شمارهٔ ۹۶۳ — جان سرانگشت آن نگارین دید
- شمارهٔ ۹۶۲ — عاشقان را چو نامه باز کنید
- شمارهٔ ۹۵۷ — سبزه ها نو دمید و یار نیامد
- شمارهٔ ۹۵۶ — مگر فتنه عشق بیدار شد
- شمارهٔ ۹۷۱ — لاله پیش رخت کله بنهد
- شمارهٔ ۹۶۸ — دل ز نادیدنت به جان نشود
- شمارهٔ ۹۷۰ — هر که بر گفته تو گوش نهاد
- شمارهٔ ۹۶۹ — یار ما را از آن خویش نشد
- شمارهٔ ۹۶۵ — پیش روی تو یاسمین که بود؟
- شمارهٔ ۹۶۷ — عشق تو هرگزم ز سر نرود
- شمارهٔ ۹۶۴ — تا ترا جسم و جان شکار بود
- شمارهٔ ۹۶۶ — دل که نه زعشق پاره پاره بود
- شمارهٔ ۹۷۲ — عاشقی مرد را سزای دهد
- شمارهٔ ۹۷۸ — از نکو بد نگو نمی آید
- شمارهٔ ۹۷۴ — صبح پیش رخ تو دم نزند
- شمارهٔ ۹۷۵ — از دهانت سخن به کام رسد
- شمارهٔ ۹۷۳ — هر که دل با غم تو یار کند
- شمارهٔ ۹۷۶ — وقت آن شد که گل شکفته شود
- شمارهٔ ۹۷۷ — لب لعل تو جز به جان نبرد
- شمارهٔ ۹۷۹ — مدتی شد که یار می ناید