امیرخسرو دهلوی
درگذشته ۷۲۵ هجری قمری، دهلی
زندگی‌نامهٔ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.
آثار امیرخسرو دهلوی
شعرهای امیرخسرو دهلوی
- شمارهٔ ۱۰۱۰ — شبی آن پسر دل من ستد، اگر این طرف گذری کند
- شمارهٔ ۱۰۱۱ — تو رفته ای و ز تو نامه ای به من نرسد
- شمارهٔ ۱۰۰۴ — ز من بشنو، ای دل که خوبان چه چیزند؟
- شمارهٔ ۱۰۰۹ — دل از بند زلفت رها کی شود؟
- شمارهٔ ۱۰۰۵ — خوش آن شب که چشمم بر آن نای بود
- شمارهٔ ۱۰۰۶ — تو گر خویشتن را بخواهی نمود
- شمارهٔ ۱۰۰۷ — دو چشمت که تیر بلا می زند
- شمارهٔ ۱۰۰۸ — لبش در شکر خنده جان می برد
- شمارهٔ ۱۰۱۲ — از اشک من به کویت جز سرخ گل نروید
- شمارهٔ ۱۰۱۴ — اگر سرو من در چمن جا بگیرد
- شمارهٔ ۱۰۱۵ — به هر جنبش که در زلفت ز باد صبحگاه افتد
- شمارهٔ ۱۰۱۳ — زلفت، صنما، تافته چندین چه نشیند؟
- شمارهٔ ۱۰۱۹ — چو صبح از روی نورانی نقاب تار بگشاید
- شمارهٔ ۱۰۱۶ — بیا ساقی و می در ده که گل در بوستان آمد
- شمارهٔ ۱۰۱۷ — هوایی خرم است و هر طرف باران همی بارد
- شمارهٔ ۱۰۱۸ — هوایی خرم است و ابر لولوبار می بارد
- شمارهٔ ۱۰۲۴ — آنی که از کرشمه و نازت سرشته‌اند
- شمارهٔ ۱۰۲۵ — به کوی عاشقی از عافیت نشان ندهند
- شمارهٔ ۱۰۲۳ — رسید موسم عید و صلای می درداد
- شمارهٔ ۱۰۲۲ — دل از رخ تو به گل های تازه رو نرود
- شمارهٔ ۱۰۲۰ — سفیده دم چو در از ابر درفشان بچکد
- شمارهٔ ۱۰۲۱ — هوای بوستان خوش گشت و باده لطف جان دارد
- شمارهٔ ۱۰۲۶ — باز ابر آمد و بر سبزه درافشانی کرد
- شمارهٔ ۱۰۲۷ — حد حسنت گر اهل دل بدانند