امیرخسرو دهلوی
درگذشته ۷۲۵ هجری قمری، دهلی
زندگی‌نامهٔ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.
آثار امیرخسرو دهلوی
شعرهای امیرخسرو دهلوی
- شمارهٔ ۱۰۳۰ — عشاق دل غمزده را شاد نخواهند
- شمارهٔ ۱۰۲۹ — دل شد ز دست و بر مژه از خون نشان بماند
- شمارهٔ ۱۰۳۱ — عشاق هر شب از تو به خوناب خفته اند
- شمارهٔ ۱۰۲۸ — خوش آن شبی که سرم زیر پای یار بماند
- شمارهٔ ۱۰۳۲ — غارت عشقت رسید، رخت دل از ما ببرد
- شمارهٔ ۱۰۳۳ — گر چه خوبان ز مه فزون باشند
- شمارهٔ ۱۰۳۴ — یاران که بوده اند ندانم کجا شدند؟
- شمارهٔ ۱۰۳۵ — آن مست ناز جان جهان که می رود
- شمارهٔ ۱۰۴۲ — چو باد صبح به آن سرو خوش خرام شود
- شمارهٔ ۱۰۴۳ — دلی کاو عاشق روییست در گلزار نگشاید
- شمارهٔ ۱۰۳۸ — پای ناز ارچه گهی جانب ما نگذارد
- شمارهٔ ۱۰۳۷ — ببار باده روشن که صبح روی نمود
- شمارهٔ ۱۰۴۱ — ترکی که جست و جوی دل من جز او نبود
- شمارهٔ ۱۰۳۹ — تنها غم خود گفتن با یار چه خوب آید؟
- شمارهٔ ۱۰۳۶ — ای اهل دل نخست ز جان ترک جان کنید
- شمارهٔ ۱۰۴۰ — جهان به خواب و شبی چشم من نیاساید
- شمارهٔ ۱۰۴۴ — دلدار مرا بهره به جز غم نفرستاد
- شمارهٔ ۱۰۴۵ — دست ز کار شد مرا، دست به یار در نشد
- شمارهٔ ۱۰۴۶ — تو کز سوزم نه‌ای واقف، دلت بر من نمی‌سوزد
- شمارهٔ ۱۰۴۹ — غم کشت مرا آن بت نوشاد نیامد
- شمارهٔ ۱۰۵۱ — گل آمد و ز دوست صبایی نمی‌رسد
- شمارهٔ ۱۰۴۷ — ز هجر سوخته شد جان من سپند تو باد
- شمارهٔ ۱۰۴۸ — صبا چو در سر آن زلف نیم تاب شود
- شمارهٔ ۱۰۵۰ — کدام دل که تو غمزده زدی فگار نشد؟