عمادالدین نسیمی

زندگی‌نامهٔ نسیمی

سید علی عمادالدین نسیمی متخلص به نسیمی (زادهٔ سال ‌۷۴۷ هجری قمری، مقتول به سال ۸۰۷ هجری قمری در حلب)، از شاعران صوفیِ بزرگِ زبان ترکی و متفکر حروفیه در قرن هشتم هجری بود. طبق نظر ادوارد براون وی متولد شهر بغداد بوده و برخی دیگر او را متولد شیراز یا برخی دیگر زادگاه وی را تبریز یا دیاربکر حدس می‌زنند. وی دو دیوان، یکی به ترکی و دیگری به فارسی، به نظم درآورد و قصایدی عربی نیز سروده است.

آثار نسیمی

• نسیمی
  • دیوان اشعار فارسی

شعرهای نسیمی

• شمارهٔ ۵۲ — خلاق دو عالم بجز از فضل خدا نیست
• شمارهٔ ۵۱ — مشرک بی دیده کی احوال ما داند که چیست
• شمارهٔ ۵۳ — جز وصل رخت چاره درد دل ما نیست
• شمارهٔ ۵۴ — جانا بیا که صحبت جان بی تو هیچ نیست
• شمارهٔ ۵۵ — هر که با جام می لعل لبش همدم نیست
• شمارهٔ ۵۶ - مهاجرت از باکو — خاک باد آن سر که در وی سر سودای تو نیست
• شمارهٔ ۴۹ — لوح محفوظ است پیشانی و قرآن روی دوست
• شمارهٔ ۵۰ — غرقه در دریای عشقش حال ما داند که چیست
• شمارهٔ ۵۸ — نرنجم از تو گرت سوی ما نگاهی نیست
• شمارهٔ ۶۰ — آرزومندی و درد هجر یار از حد گذشت
• شمارهٔ ۵۹ — خلاف خوی رضا، یار ما گرفت و گذاشت
• شمارهٔ ۶۱ — ای که بردی تو به خوبی گرو از حور بهشت
• شمارهٔ ۶۲ — دل بی تو از نعیم دو عالم ملال یافت
• شمارهٔ ۶۳ — خون ببار از مژه ای دیده! که دلدار برفت
• شمارهٔ ۶۴ — هر که را اندیشه زلف تو در دل جا گرفت
• شمارهٔ ۵۷ — حیات زنده دلان جز به عشقبازی نیست
• شمارهٔ ۶۶ — ای شمع فلک پرتوی از روی چو ماهت
• شمارهٔ ۷۲ — ز بند زلف تو جان مرا نجات مباد
• شمارهٔ ۷۱ — رفتم اینک از سر کوی تو ای جان! خیر باد
• شمارهٔ ۶۷ — ای نور رخت مطلع انوار هدایت
• شمارهٔ ۶۸ — گر به می تشنه شود آن لب باریک مزاج
• شمارهٔ ۷۰ — می روم با درد و حسرت از دیارت، خیر باد
• شمارهٔ ۶۹ — سی و دو خط رخت گنج ترا افتتاح
• شمارهٔ ۶۵ — ای سایه الهی ظل همای زلفت