سعیدا
زندگی‌نامهٔ سعیدا
سعید نقشبندی یزدی، متخلّص به «سعید» و «سعیدا»، از شاعران یزدی‌تبار سبک هندی یا اصفهانی قرن یازدهم هجری و معاصر شاه سلیمان صفوی (۱۰۷۷-۱۱۰۵ ه.ق ) است که تاریخ دقیق تولد و وفات او در منابع نیامده است. او از زادگاه خود به اصفهان مهاجرت و در آن شهر سکونت کرد. سعیدا پیرو مذهب ابوحنیفه و طریقت عرفانی نقشبندیه بوده و برای گذران زندگی نیز به نقشبندی و شَعربافی که از مشاغل آن زمان بوده اشتغال داشته است. او خود را ریزه‌خوار خوان جامی، نظامی، سنایی و عطّار دانسته، ارادتی خاص به خواجهٔ شیراز می ورزید و با صائب تبریزی، مراوده و دوستی داشت. آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار سعیدا
شعرهای سعیدا
- شمارهٔ ۱۰۳ — چه شور است این که در کاشانهٔ ماست
- شمارهٔ ۱۰۲ — نه همین خندهٔ گل از پی نشو است و نماست
- شمارهٔ ۹۷ — آن خانه برانداز که خود راهبر ماست
- شمارهٔ ۱۰۱ — آن که نامش جان جانان است آن جانان ماست
- شمارهٔ ۹۸ — هر چیز که رو می دهد از ماست که بر ماست
- شمارهٔ ۱۰۴ — جولانگه معنی دل هشیار نعیم است
- شمارهٔ ۹۹ — صافیدلی چو آینه در این زمان کم است
- شمارهٔ ۱۰۰ — آن آفرین جهان که نگهدار عالم است
- شمارهٔ ۱۰۹ — چشمم ز گریهٔ دل ناکام روشن است
- شمارهٔ ۱۱۲ — فتادگی چو نگین، نقش دلنشین من است
- شمارهٔ ۱۱۱ — شرابخانهٔ معنی،دل بهوش من است
- شمارهٔ ۱۰۸ — وعظ ما ناگفتن است و درس ما ناخواندن است
- شمارهٔ ۱۱۰ — عقل هندوی میفروش من است
- شمارهٔ ۱۰۵ — در خانه ای که جای کسی نیست جای ماست
- شمارهٔ ۱۰۷ — جامه از رنگ و از گلشن بدن است
- شمارهٔ ۱۰۶ — جفاهای نگاهش ظاهر از لب های خندان است
- شمارهٔ ۱۱۴ — خم در خروش و جوش ز خمیازهٔ من است
- شمارهٔ ۱۱۵ — آنچه در شش جهات گردون است
- شمارهٔ ۱۱۶ — در مبند بر رویم سجده گاه من این است
- شمارهٔ ۱۱۷ — خم گر ز باده جرعه فشانی کند رواست
- شمارهٔ ۱۱۸ — از راه دیده دل بر جانان رود رواست
- شمارهٔ ۱۱۹ — گردون مروتی به فقیران نداشته است
- شمارهٔ ۱۱۳ — شادی هر دو جهان از دل غمگین من است
- شمارهٔ ۱۲۰ — چشمش همین نه دین و دل از ما گرفته است