فیاض لاهیجی
درگذشته ۱۰۷۲ هجری قمری، لاهیجان
زندگی‌نامهٔ فیاض لاهیجی
ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌برد. ملاصدرا به وی لقب «فیاض» را داد. دختر ملاصدرا و همسر لاهیجی، ام‌کلثوم (۱۰۱۹-۱۰۹۰ق) نام داشت که زنی فرهیخته و فاضله بود که علوم حِکمی را نزد پدر و همسرش آموخت و گاه در مجالس علما شرکت می‌کرد و با آنان مباحثه می‌کرد.
آثار فیاض لاهیجی
شعرهای فیاض لاهیجی
- شمارهٔ ۵۳۱ — به جز تو جمله بی‌حاصل گرفتم
- شمارهٔ ۵۳۳ — شکر خدا که باز به امداد همّتم
- شمارهٔ ۵۳۰ — هم در شیخ زدم هم ره رهبان رفتم
- شمارهٔ ۵۲۹ — کاش چون پروانه من هم بال و پر می‌داشتم
- شمارهٔ ۵۳۲ — به آن بیگانه امشب یک دو حرف آشنا گفتم
- شمارهٔ ۵۳۶ — چو صبح از آفتابی طلعتی یک دم هوس دارم
- شمارهٔ ۵۳۵ — لبی پرشکوه از یاران بی‌مهر و وفا دارم
- شمارهٔ ۵۳۴ — به کوی عشق در پیری چنان از پای افتادم
- شمارهٔ ۵۴۳ — هرگز دلی از نالة خود شاد ندارم
- شمارهٔ ۵۳۹ — دلِ پر از گرهی از عتاب او دارم
- شمارهٔ ۵۳۸ — راز در دل از آن نهان دارم
- شمارهٔ ۵۴۴ — به جیب چاک و به دل داغ هجر یار ندارم
- شمارهٔ ۵۴۱ — دهان بر بسته لبریز نوای یاربی دارم
- شمارهٔ ۵۴۰ — همیشه آینه دل به پیش روی تو دارم
- شمارهٔ ۵۴۲ — بَدَم با نالة بلبل دل افسرده‌ای دارم
- شمارهٔ ۵۳۷ — همین نه لخت جگر در دهان غم دارم
- شمارهٔ ۵۴۹ — بسی بگریستم کان شوخ را تندی ز خو بردم
- شمارهٔ ۵۴۸ — کمان غمزه پر کش کن که تیرت را نشان گردم
- شمارهٔ ۵۵۱ — به فریادی ترا سرگرم در بیداد خود کردم
- شمارهٔ ۵۵۲ — چسان گرم سخن با آن بت شیرین دهن گردم
- شمارهٔ ۵۴۷ — به زلف او دل خود را به ابرام آشنا کردم
- شمارهٔ ۵۵۰ — غلط کردم دلت را با ترحّم آشنا کردم
- شمارهٔ ۵۴۵ — دماغ سیر گلستان و گشت باغ ندارم
- شمارهٔ ۵۴۶ — عمریست که در کوی بلا خانه نداریم