فیاض لاهیجی
درگذشته ۱۰۷۲ هجری قمری، لاهیجان
زندگی‌نامهٔ فیاض لاهیجی
ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌برد. ملاصدرا به وی لقب «فیاض» را داد. دختر ملاصدرا و همسر لاهیجی، ام‌کلثوم (۱۰۱۹-۱۰۹۰ق) نام داشت که زنی فرهیخته و فاضله بود که علوم حِکمی را نزد پدر و همسرش آموخت و گاه در مجالس علما شرکت می‌کرد و با آنان مباحثه می‌کرد.
آثار فیاض لاهیجی
شعرهای فیاض لاهیجی
- شمارهٔ ۵۷۷ — وقت شد کز ستمت جامة جان چاک زنم
- شمارهٔ ۵۷۸ — ز ابر دیده در و دشت را پر آب کنم
- شمارهٔ ۵۸۲ — تا ابد دیگرش از لعل تو مأیوس کنم
- شمارهٔ ۵۸۳ — تا به کی پیوسته وصف طرّة پر خم کنم
- شمارهٔ ۵۸۰ — خواهم ز داغ عشق لباسی به بر کنم
- شمارهٔ ۵۸۱ — با تو هر شب لب از آب زندگانی تر کنم
- شمارهٔ ۵۷۹ — کی بود دل ز می وصل تو سرشار کنم
- شمارهٔ ۵۸۴ — چون به یاد زلف او اندیشه آرایی کنم
- شمارهٔ ۵۸۶ — گاهی کمان ناله به خمیازه زه کنم
- شمارهٔ ۵۸۸ — آینه‌ام خیال تو تصویر میکنم
- شمارهٔ ۵۸۷ — کی به فریب سبزه دل مایلِ کشت میکنم
- شمارهٔ ۵۹۰ — حال خود را خراب می‌بینم
- شمارهٔ ۵۸۵ — بعد هزار غم اگر عشرتی آرزو کنم
- شمارهٔ ۵۸۹ — چون به یاد زلف او زلف غم افشان میکنم
- شمارهٔ ۵۹۱ — ز گرمی دستگاه اهل عالم تنگ می‌بینم
- شمارهٔ ۵۹۲ — من هیچ نمی‌گویم من هیچ نمی‌دانم
- شمارهٔ ۵۹۷ — بر گردِ‌رخت سبزه و گل سر زده در هم
- شمارهٔ ۵۹۴ — چند از گل سخن عرض تجمّل شنوم
- شمارهٔ ۵۹۵ — ز چشمان تو راز خویش را بنهفته می‌خواهم
- شمارهٔ ۵۹۹ — بزم عشرت تا ز خون دل مهیّا کرده‌ام
- شمارهٔ ۵۹۸ — دیده را از پرتو روی تو تابی می‌دهم
- شمارهٔ ۵۹۳ — خوش آنکه رویت بینم و در روی تو حیران شوم
- شمارهٔ ۶۰۰ — ما رام خویش بهر تو دلدار گشته‌ایم
- شمارهٔ ۵۹۶ — جمال شاهد رحمت فزاید از گنهم