فیاض لاهیجی
درگذشته ۱۰۷۲ هجری قمری، لاهیجان
زندگی‌نامهٔ فیاض لاهیجی
ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌برد. ملاصدرا به وی لقب «فیاض» را داد. دختر ملاصدرا و همسر لاهیجی، ام‌کلثوم (۱۰۱۹-۱۰۹۰ق) نام داشت که زنی فرهیخته و فاضله بود که علوم حِکمی را نزد پدر و همسرش آموخت و گاه در مجالس علما شرکت می‌کرد و با آنان مباحثه می‌کرد.
آثار فیاض لاهیجی
شعرهای فیاض لاهیجی
- شمارهٔ ۵۰۵ — به تابم روز از بی‌تابی اشک
- شمارهٔ ۵۰۷ — حدیثی بر زبان هر دم ز هر باب آورد بلبل
- شمارهٔ ۵۰۶ — چون کند میل سواری در قبال نیمرنگ
- شمارهٔ ۵۰۹ — چنان بگداخت در زندان غم این جان بی‌حاصل
- شمارهٔ ۵۱۰ — هر تار مژگانم بود موجیّ و عمّان در بغل
- شمارهٔ ۵۰۸ — نسیم فیض تا شد جلوه‌گر در نو بهار دل
- شمارهٔ ۵۱۲ — دیدة پیاله رشک می ناب کرده‌ام
- شمارهٔ ۵۱۱ — ای شده سر تا به پا چو گلبن پر گل
- شمارهٔ ۵۱۹ — دی صبا را همنشین زلف جانان دیده‌ام
- شمارهٔ ۵۱۳ — محرم دل سینة بی‌کینة خود کرده‌ام
- شمارهٔ ۵۱۴ — صیت حسنم که به آفاق به جنگ آمده‌ام
- شمارهٔ ۵۲۰ — وقت آن شد کز لب دل گل کند تبخاله‌ام
- شمارهٔ ۵۱۸ — مرد عشقم گرچه خود را در هوس پیچیده‌ام
- شمارهٔ ۵۱۵ — تا جدا از بزم آن آرام دل‌ها مانده‌ام
- شمارهٔ ۵۱۶ — بی‌رخت با تیره‌روزی روزگاری مانده‌ام
- شمارهٔ ۵۱۷ — باز در دل دود آه شعله ور پیچیده‌ام
- شمارهٔ ۵۲۴ — تا چند ز بیداد تو خونین جگر افتم
- شمارهٔ ۵۲۲ — درین دریای بی‌بن چون حبابم
- شمارهٔ ۵۲۶ — چون بر ابرویش نظر اندختم
- شمارهٔ ۵۲۵ — گریه خونگرمست ز آن با دیده محرم ساختم
- شمارهٔ ۵۲۸ — چنان در کوی او افتادگی را کار می‌بستم
- شمارهٔ ۵۲۳ — نیایم در نظر از ناتوانی هر کجا افتم
- شمارهٔ ۵۲۷ — چند بر سنگم زنی من شیشهٔ جان نیستم
- شمارهٔ ۵۲۱ — خوش تلاش محرمی‌ها می‌کند بیگانه‌ام