فیاض لاهیجی
درگذشته ۱۰۷۲ هجری قمری، لاهیجان
زندگی‌نامهٔ فیاض لاهیجی
ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌برد. ملاصدرا به وی لقب «فیاض» را داد. دختر ملاصدرا و همسر لاهیجی، ام‌کلثوم (۱۰۱۹-۱۰۹۰ق) نام داشت که زنی فرهیخته و فاضله بود که علوم حِکمی را نزد پدر و همسرش آموخت و گاه در مجالس علما شرکت می‌کرد و با آنان مباحثه می‌کرد.
آثار فیاض لاهیجی
شعرهای فیاض لاهیجی
- شمارهٔ ۴۶۲ — ویران دل و تو در دل ویرانه‌ای هنوز
- شمارهٔ ۴۵۸ — فانوسِ شمع کشتة دل شو نهان بسوز
- شمارهٔ ۴۶۰ — گرچه پیرم هست در دل ذوق تأثیرم هنوز
- شمارهٔ ۴۵۷ — حرفم از فکر سر زلرفی پریشانست باز
- شمارهٔ ۴۶۳ — قدر درویشی نمی‌دانی به سلطانی گریز
- شمارهٔ ۴۶۴ — هستی دنیا و بال جان غمناکست و بس
- شمارهٔ ۴۵۹ — گم شدم از عالم امّا گم نشد نامم هنوز
- شمارهٔ ۴۶۱ — نگشتم ایمن ازین چرخ کینه‌خواه هنوز
- شمارهٔ ۴۶۹ — کوی عشق است درین بیشه بداندیشه مباش
- شمارهٔ ۴۶۷ — رحمش نمی‌آید به من چندانکه می‌سوزم نفس
- شمارهٔ ۴۷۰ — نگردید آشنای می لب از خویشتن مستش
- شمارهٔ ۴۷۱ — خرد گو بیم کمتر ده که آزادم ز تأییدش
- شمارهٔ ۴۶۸ — بلهوس گر نیستی دور از کنار یار باش
- شمارهٔ ۴۷۲ — به گوش درد دلم گاه گاه می‌رسدش
- شمارهٔ ۴۶۵ — بس که نالیدم نه قوّت ماند در من نه نفس
- شمارهٔ ۴۶۶ — عاشق یاریم اما نام یار ما مپرس
- شمارهٔ ۴۷۵ — این روضه که وقفست بر اغیار نعیمش
- شمارهٔ ۴۸۰ — قدر سنبل بشکند چون واکند گیسوی خویش
- شمارهٔ ۴۷۳ — شرابم عشوة یارست و ساغر چشم مخمورش
- شمارهٔ ۴۷۶ — کمر به کشتن من بسته خال گوشة چشمش
- شمارهٔ ۴۷۷ — آن غنچه که کس هیچ ندیدست دهانش
- شمارهٔ ۴۷۸ — باز با عشق تو محکم می‌کنم پیمان خویش
- شمارهٔ ۴۷۴ — ترحّم از نظر افتادگان چشم مخمورش
- شمارهٔ ۴۷۹ — چمنِ جلوه‌گری از قد رعنای تو خوش