جامی
زاده ۸۱۷ – درگذشته ۸۹۸ هجری قمری، خرجرد جام
زندگی‌نامهٔ جامی
نورالدین عبدالرحمن ابن نظام الدین احمد ابن محمد متخلص به جامی در سال ۸۱۷ هجری قمری در خرجرد جام از توابع خراسان متولد شد. .وی بعدها همراه پدرش به سمرقند و هرات رفت و در آن دیار به کسب علم و ادب پرداخت. سپس به سیر و سلوک مشغول و از بزرگان طریقت شد. او نزد سلطان حسین میرزا بایقرا و وزیر فاضل او امیر علیشیر نوایی تقربی خاص داشت. او در محرم ۸۹۸ هجری قمری وفات کرد و در هرات با احترام فراوان به خاک سپرده شد. از جامی بیش از چهل اثر و تألیف سودمند و گرانبها به جای مانده است. معروفترین آثار او عبارت از هفت مثنوی به نام «هفت اورنگ» است.
آثار جامی
شعرهای جامی
- شمارهٔ ۷۱۹ — چند ز آشوب می فتنه برانگیختن
- شمارهٔ ۷۱۸ — هر کس که بیند آن لعل خندان
- شمارهٔ ۷۱۷ — بناز ای چشم شوخت فتنه خوبان ترکستان
- شمارهٔ ۷۱۵ — بیا ای ساقی مهوش بده جام می رخشان
- شمارهٔ ۷۲۰ — چند از دگران وصف جمال تو شنیدن
- شمارهٔ ۷۱۴ — آن کان حسن بود و نبود از جهان نشان
- شمارهٔ ۷۱۳ — همچو نقطه خال آن شیرین دهن
- شمارهٔ ۷۱۶ — تو در پرده نهان ای کعبه جان
- شمارهٔ ۷۲۷ — فزاید ز خط حسن نازک عذاران
- شمارهٔ ۷۲۳ — شد وزان سوی رزان باد خزان باز وزان
- شمارهٔ ۷۲۱ — ای شه تنگ قبایان مه زرین کمران
- شمارهٔ ۷۲۴ — بودم آن روز درین میکده از دُردکشان
- شمارهٔ ۷۲۲ — بگشاد نقاب از رخ گل باد بهاران
- شمارهٔ ۷۲۸ — ای همه سیمبران سنگ تو بر سینه زنان
- شمارهٔ ۷۲۶ — نه زهد آید مرا مانع ز بزم عشرت اندیشان
- شمارهٔ ۷۲۵ — ای خاک نعل توسن تو تاج سرکشان
- شمارهٔ ۷۳۰ — زهی ابرویت قبله پاک دینان
- شمارهٔ ۷۳۱ — موسم عید و بهار خرم و شاه جهان
- شمارهٔ ۷۳۲ — کنا شئون ذاتک فی وحدة البطون
- شمارهٔ ۷۳۵ — ز درد تا شده چشمت چو اشک ما گلگون
- شمارهٔ ۷۳۴ — دل چشمه چشمه شد ز خدنگ تو و کنون
- شمارهٔ ۷۳۳ — ای به رخت هر نفس مهر دل ما فزون
- شمارهٔ ۷۲۹ — حکایت کرد باد از گل، گل از پیراهن جانان
- شمارهٔ ۷۳۶ — تبارک الله ازین شکل و شیوه موزون