جامی
زاده ۸۱۷ – درگذشته ۸۹۸ هجری قمری، خرجرد جام
زندگی‌نامهٔ جامی
نورالدین عبدالرحمن ابن نظام الدین احمد ابن محمد متخلص به جامی در سال ۸۱۷ هجری قمری در خرجرد جام از توابع خراسان متولد شد. .وی بعدها همراه پدرش به سمرقند و هرات رفت و در آن دیار به کسب علم و ادب پرداخت. سپس به سیر و سلوک مشغول و از بزرگان طریقت شد. او نزد سلطان حسین میرزا بایقرا و وزیر فاضل او امیر علیشیر نوایی تقربی خاص داشت. او در محرم ۸۹۸ هجری قمری وفات کرد و در هرات با احترام فراوان به خاک سپرده شد. از جامی بیش از چهل اثر و تألیف سودمند و گرانبها به جای مانده است. معروفترین آثار او عبارت از هفت مثنوی به نام «هفت اورنگ» است.
آثار جامی
شعرهای جامی
- شمارهٔ ۷۸۷ — شدم بهر تو خاک راه خوبان
- شمارهٔ ۷۹۲ — مگر وزید نسیمی ز سرو سیمبر من
- شمارهٔ ۷۹۱ — پرده ز رخ برفکن جامه جان چاک کن
- شمارهٔ ۷۸۶ — بیا وز لب لعل جامم بگردان
- شمارهٔ ۷۸۸ — هر چند بینی عالمی صید کمند خویشتن
- شمارهٔ ۷۸۹ — آمدم در دل اساس عشق محکم هم چنان
- شمارهٔ ۷۹۰ — چو نای بر دل من تنگ شد فضای جهان
- شمارهٔ ۷۸۵ — برون ران ای سوار شوخ و قلب صد سپه بشکن
- شمارهٔ ۷۹۸ — شبی چون مه نمودی روی نیکو
- شمارهٔ ۸۰۰ — دلا کام از لبش با چشم تر جو
- شمارهٔ ۷۹۹ — ز هر سو بدانند و رویت نکو
- شمارهٔ ۷۹۴ — با این جمال همدم مستان عشق شو
- شمارهٔ ۷۹۳ — تو جان پاکی سر به سر نی آب و خاک ای نازنین
- شمارهٔ ۷۹۷ — یشهد الله اینما یبدو
- شمارهٔ ۷۹۵ — تا خم چرخ کهن باشد و جام مه نو
- شمارهٔ ۷۹۶ — ای به دلم گرفته جا دمبدم از نظر مرو
- شمارهٔ ۸۰۶ — چون به مسجد بینمت ای قبله من روی تو
- شمارهٔ ۸۰۴ — شاه خوبانی و ترکان خطا هندوی تو
- شمارهٔ ۸۰۲ — چون نیست بخت آنکه من یک دم شوم همراز تو
- شمارهٔ ۸۰۵ — روی برتابی ز من هرگه که بینم سوی تو
- شمارهٔ ۸۰۱ — گر سرم خاک گشت بر در تو
- شمارهٔ ۸۰۳ — زینسان که خو گرفت دلم با وصال تو
- شمارهٔ ۸۰۸ — گر به خطا کنم نگه یک سر مو به روی تو
- شمارهٔ ۸۰۷ — من کیستم که چشم گشایم به روی تو