جامی
زاده ۸۱۷ – درگذشته ۸۹۸ هجری قمری، خرجرد جام
زندگی‌نامهٔ جامی
نورالدین عبدالرحمن ابن نظام الدین احمد ابن محمد متخلص به جامی در سال ۸۱۷ هجری قمری در خرجرد جام از توابع خراسان متولد شد. .وی بعدها همراه پدرش به سمرقند و هرات رفت و در آن دیار به کسب علم و ادب پرداخت. سپس به سیر و سلوک مشغول و از بزرگان طریقت شد. او نزد سلطان حسین میرزا بایقرا و وزیر فاضل او امیر علیشیر نوایی تقربی خاص داشت. او در محرم ۸۹۸ هجری قمری وفات کرد و در هرات با احترام فراوان به خاک سپرده شد. از جامی بیش از چهل اثر و تألیف سودمند و گرانبها به جای مانده است. معروفترین آثار او عبارت از هفت مثنوی به نام «هفت اورنگ» است.
آثار جامی
شعرهای جامی
- شمارهٔ ۸۶۳ — قبول خاص طلب چند بهر خاطر عامه
- شمارهٔ ۸۶۱ — خوشا می از کف آن ماه چارده ساله
- شمارهٔ ۸۶۰ — گر بنالم ز دل خاره برآید ناله
- شمارهٔ ۸۶۴ — تعالی الله زهی شاه یگانه
- شمارهٔ ۸۵۷ — آن شوخ رسید اینک و خلقی به نظاره
- شمارهٔ ۸۵۸ — گوید نگار من چو ز هجران کنم گله
- شمارهٔ ۸۶۲ — سلام الله ما ناحت حمامه
- شمارهٔ ۸۵۹ — ساقی بیا که دارد اکنون به کف پیاله
- شمارهٔ ۸۶۹ — آیینه باش و عکس رخش بین در آینه
- شمارهٔ ۸۷۰ — باری دگرم کش به جفا داغ به سینه
- شمارهٔ ۸۷۲ — رسید ترک من از تاب می عرق کرده
- شمارهٔ ۸۶۷ — شدم ز مدرسه و خانقاه بیگانه
- شمارهٔ ۸۶۸ — گهی بوسم به مستی پای خم گه دست پیمانه
- شمارهٔ ۸۶۵ — مغنی به آواز چنگ و چغانه
- شمارهٔ ۸۷۱ — رسید یار طریق جفا رها کرده
- شمارهٔ ۸۶۶ — منم امروز و اشک دانه دانه
- شمارهٔ ۸۷۵ — منم اکنون به سر کوی وفا خاک شده
- شمارهٔ ۸۷۸ — ای سر زلف تو گره بر گره
- شمارهٔ ۸۷۹ — ای طره تو خم خم و گیسو گره گره
- شمارهٔ ۸۸۰ — باز آی و مرهمی به دل ریش خسته نه
- شمارهٔ ۸۷۶ — یا رب این منشور اقبال از کجا واصل شده
- شمارهٔ ۸۷۷ — تا بسته ای به طره عنبرفشان گره
- شمارهٔ ۸۷۳ — منم چو صبح ز شوق تو جامه شق کرده
- شمارهٔ ۸۷۴ — رخت که همچو گل از تاب می عرق کرده