جامی

زندگی‌نامهٔ جامی

نورالدین عبدالرحمن ابن نظام الدین احمد ابن محمد متخلص به جامی در سال ۸۱۷ هجری قمری در خرجرد جام از توابع خراسان متولد شد. .وی بعدها همراه پدرش به سمرقند و هرات رفت و در آن دیار به کسب علم و ادب پرداخت. سپس به سیر و سلوک مشغول و از بزرگان طریقت شد. او نزد سلطان حسین میرزا بایقرا و وزیر فاضل او امیر علیشیر نوایی تقربی خاص داشت. او در محرم ۸۹۸ هجری قمری وفات کرد و در هرات با احترام فراوان به خاک سپرده شد. از جامی بیش از چهل اثر و تألیف سودمند و گرانبها به جای مانده است. معروفترین آثار او عبارت از هفت مثنوی به نام «هفت اورنگ» است.

آثار جامی

• جامی
  • دیوان اشعار
  • هفت اورنگ
  • بهارستان
  • رسالهٔ اربعین

شعرهای جامی

• شمارهٔ ۹۰۶ — رخ برافروخته ای ماه منور شده ای
• شمارهٔ ۹۰۷ — الله الله چه نازنین شده‌ای
• شمارهٔ ۹۱۰ — گفتمش با لعل جان بخش از مسیحا کم نیی
• شمارهٔ ۹۰۵ — جانا چه شد که چنگ جفا ساز کرده ای
• شمارهٔ ۹۰۸ — شب‌ها من و خیال تو و کنج خانه‌ای
• شمارهٔ ۹۱۲ — ز شیخ چله نشین دور باش و چله وی
• شمارهٔ ۹۰۹ — ای تو را چون من به هر ویرانه‌ای دیوانه‌ای
• شمارهٔ ۹۱۱ — لذت عشق فرو رفت مرا در رگ و پی
• شمارهٔ ۹۱۷ — وای من وای من ز عشق تو وای
• شمارهٔ ۹۱۸ — ساختم چشم راست بهر تو جای
• شمارهٔ ۹۱۳ — چند گردم بهر لیلی گرد حی
• شمارهٔ ۹۲۰ — نشان جام جم و آب خضر می طلبی
• شمارهٔ ۹۱۴ — نشان نبود ز عهد الست و قول بلی
• شمارهٔ ۹۱۹ — بگشای ساقیا به لب شط سر سبوی
• شمارهٔ ۹۱۶ — نسیم صبحدم ای روح بخش روح فزای
• شمارهٔ ۹۱۵ — ای صورت زیبای تو مجموعه معنی
• شمارهٔ ۹۲۸ — مرید توام زان که جان را مرادی
• شمارهٔ ۹۲۳ — به شهر نیکوان مسکین غریبی
• شمارهٔ ۹۲۷ — ساقی بیا که به ز خودی عشق و بی خودی
• شمارهٔ ۹۲۴ — عاشق و رندم و خراباتی
• شمارهٔ ۹۲۱ — زارم از فرقت شیرین دهنی نوش لبی
• شمارهٔ ۹۲۶ — دل ز مهر دیگران برداشتی
• شمارهٔ ۹۲۲ — ای بر سمن از سنبل تر بسته نقابی
• شمارهٔ ۹۲۵ — همچو مه طالع شدی در دیده منزل ساختی