جامی
زاده ۸۱۷ – درگذشته ۸۹۸ هجری قمری، خرجرد جام
زندگی‌نامهٔ جامی
نورالدین عبدالرحمن ابن نظام الدین احمد ابن محمد متخلص به جامی در سال ۸۱۷ هجری قمری در خرجرد جام از توابع خراسان متولد شد. .وی بعدها همراه پدرش به سمرقند و هرات رفت و در آن دیار به کسب علم و ادب پرداخت. سپس به سیر و سلوک مشغول و از بزرگان طریقت شد. او نزد سلطان حسین میرزا بایقرا و وزیر فاضل او امیر علیشیر نوایی تقربی خاص داشت. او در محرم ۸۹۸ هجری قمری وفات کرد و در هرات با احترام فراوان به خاک سپرده شد. از جامی بیش از چهل اثر و تألیف سودمند و گرانبها به جای مانده است. معروفترین آثار او عبارت از هفت مثنوی به نام «هفت اورنگ» است.
آثار جامی
شعرهای جامی
- شمارهٔ ۸۳۵ — سیب زنخدان تو را به ز به
- شمارهٔ ۸۳۶ — میوه باغ بهشت بلکه ازان نیز به
- شمارهٔ ۸۳۷ — ز هر طرف که درآمد گشاده رخ آن ماه
- شمارهٔ ۸۳۸ — آب چشمم تا به ماهی رفت و آهم تا به ماه
- شمارهٔ ۸۴۰ — آن دو رخ را که نبینیم مگر ماه به ماه
- شمارهٔ ۸۳۳ — به لطف قد ره دلها زد آن مه
- شمارهٔ ۸۳۹ — اینک سوار می رسد آن ترک کج کلاه
- شمارهٔ ۸۳۴ — ای ز همه صورت خوب تو به
- شمارهٔ ۸۴۷ — حدیث جم و جام لاغ است و لابه
- شمارهٔ ۸۴۳ — رمید آن آهوی مشکین ز من آه
- شمارهٔ ۸۴۴ — دلم شبها کشد زان دام زلف آه
- شمارهٔ ۸۴۵ — ای بر سریر حسن جم آیین و کی شکوه
- شمارهٔ ۸۴۲ — حلقه زلفش گشاد باد سحرگاه
- شمارهٔ ۸۴۱ — همچو شمعم به زبان شعله زند آتش آه
- شمارهٔ ۸۴۶ — منع سماع نغمه نی می کند فقیه
- شمارهٔ ۸۴۸ — آن که بالای تو را افراخته
- شمارهٔ ۸۵۵ — میفکن به روز دگر قتل بنده
- شمارهٔ ۸۵۴ — مرا دلی ست به صد گونه درد پرورده
- شمارهٔ ۸۵۱ — منم ز مهر تو شبها به فکر ماه فتاده
- شمارهٔ ۸۵۲ — زهی رویت ز هر رویی نموده
- شمارهٔ ۸۵۳ — آن شیخ چه دیده ست که در خانه خزیده
- شمارهٔ ۸۵۶ — ای گشته دلم هزار باره
- شمارهٔ ۸۵۰ — رسید از ره آن شاه خوبان پیاده
- شمارهٔ ۸۴۹ — ای خطت نقشی ز نو انگیخته