جامی
زاده ۸۱۷ – درگذشته ۸۹۸ هجری قمری، خرجرد جام
زندگی‌نامهٔ جامی
نورالدین عبدالرحمن ابن نظام الدین احمد ابن محمد متخلص به جامی در سال ۸۱۷ هجری قمری در خرجرد جام از توابع خراسان متولد شد. .وی بعدها همراه پدرش به سمرقند و هرات رفت و در آن دیار به کسب علم و ادب پرداخت. سپس به سیر و سلوک مشغول و از بزرگان طریقت شد. او نزد سلطان حسین میرزا بایقرا و وزیر فاضل او امیر علیشیر نوایی تقربی خاص داشت. او در محرم ۸۹۸ هجری قمری وفات کرد و در هرات با احترام فراوان به خاک سپرده شد. از جامی بیش از چهل اثر و تألیف سودمند و گرانبها به جای مانده است. معروفترین آثار او عبارت از هفت مثنوی به نام «هفت اورنگ» است.
آثار جامی
شعرهای جامی
- شمارهٔ ۹۵۳ — به هر زمین که نشانی ز خیمه لیلی
- شمارهٔ ۹۵۶ — ز مشک تر خطی داری و خالی
- شمارهٔ ۹۵۴ — سر تا به قدم غرقه دریای زلالی
- شمارهٔ ۹۵۵ — ای مظهر حسن لایزالی
- شمارهٔ ۹۵۹ — ارید بسط غرامی الیک بعد سلامی
- شمارهٔ ۹۵۸ — دارند جان و دل به تو هر یک تظلمی
- شمارهٔ ۹۵۷ — ای باغ حسن را جمال تو خرمی
- شمارهٔ ۹۶۰ — سینه روزن روزن است از ناوک صیدافکنی
- شمارهٔ ۹۶۶ — هر چند ز چشم ما نهانی
- شمارهٔ ۹۶۳ — خوش آنکه وارهاند ما را ز ما زمانی
- شمارهٔ ۹۶۵ — تو شمع مجلس انسی و شاه عالم جانی
- شمارهٔ ۹۶۴ — وقت گل می و مطرب دولتیست تا دانی
- شمارهٔ ۹۶۱ — آخر ای سرو خرامان ز کدامین چمنی
- شمارهٔ ۹۶۸ — به کوی می فروشان خرده بینی
- شمارهٔ ۹۶۷ — ای فتنه چشم تو جهانی
- شمارهٔ ۹۶۲ — ای مرا از عشق تو در کار خود حیرانیی
- شمارهٔ ۹۶۹ — نی کیست همدمی شده از خویشتن تهی
- شمارهٔ ۹۷۱ — ز چشمت چشم آن دارم که گاهی
- شمارهٔ ۹۷۰ — به فکرت خواستم کز سر وحدت یابم آگاهی
- شمارهٔ ۹۷۲ — هر نازنین که بینم جولان کنان به راهی
- شمارهٔ ۹۷۳ — ای که در پرده به بازار جهان می آیی
- شمارهٔ ۹۷۴ — هر لحظه جمال خود نوع دگر آرایی
- شمارهٔ ۹۷۵ — عجب مطبوع و موزونی عجب زیبا و رعنایی
- شمارهٔ ۹۷۶ — دل برد ز من فتنه گری عشوه نمایی