کمال‌الدین اسماعیل
زندگی‌نامهٔ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار کمال‌الدین اسماعیل
شعرهای کمال‌الدین اسماعیل
- شمارهٔ ۲۹۲ - و له ایضا فی صفة صندوقچه — ای از پی حلّ و عقد دایم
- شمارهٔ ۲۹۵ - وله ایضا — پسر زر دوز آن کندۀ شوخ
- شمارهٔ ۲۹۴ - ایضا له — ای همه انصاف عالم تعبیه در حکم تو
- شمارهٔ ۲۹۷ - وله ایضا — ای دل و جان بیاد تو زنده
- شمارهٔ ۲۹۹ - وله ایضاً — ای زبیم تو در تن اعداد
- شمارهٔ ۲۹۳ - ایضا له — ای خواجه بدیدمت دل تو
- شمارهٔ ۲۹۶ - و له ایضاً — ای سرا پرده بر فلک برده
- شمارهٔ ۲۹۸ - وله ایضا — پناه زمرۀ دانش شکوه اهل هنر
- شمارهٔ ۳۰۱ - وله ایضا — تادر دشت هست و جو باره
- شمارهٔ ۳۰۰ - ایضا له — ای بر محکّ عقل وجود تو ناسره
- شمارهٔ ۳۰۲ - ایضا له — من نه مردار خوارم ای خواجه
- شمارهٔ ۳۰۵ - وله ایضا — جود خواجه سیاه رویم کرد
- شمارهٔ ۳۰۴ - ایضا له — ای همه سروران روی زمین
- شمارهٔ ۳۰۳ - و له ایضاً — ای در دعای جان تو اجرام یک زبان
- شمارهٔ ۳۰۷ - ایضاً له — کریم عرصۀ عالم جهان لطف و کرم
- شمارهٔ ۳۰۶ - وله فی صفة القحط و التماس الغلّه — ای خداوندی که اندر خشک سال قحط جود
- شمارهٔ ۳۰۸ - ایضا له — منم آن چشمۀ خورشید گاه نظم سخن
- شمارهٔ ۳۱۰ - ایضا له — آدمی را چهار حالت هست
- شمارهٔ ۳۰۹ - ایضا له — شهاب دین که زبانم پر از مدایح تست
- شمارهٔ ۳۱۲ - وله ایضا — مرا سیّ و دو خدمتکار بودند
- شمارهٔ ۳۱۴ - این قطعه در مدح صاحب عمیدالدّین پارسی گوید — ای قاصر از ستایش تو هر عبارتی
- شمارهٔ ۳۱۳ - وله ایضا — دیدۀ عقل راه دان بگشای
- شمارهٔ ۳۱۵ - وله ایضا — دریا دلا تو آنی، کز فیض طبع روشن
- شمارهٔ ۳۱۱ - وله ایضا — زهی شکوه تو از روی ملک رنگ زدای