کمال‌الدین اسماعیل
زندگی‌نامهٔ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار کمال‌الدین اسماعیل
شعرهای کمال‌الدین اسماعیل
- شمارهٔ ۲۲۳ - ایضا له — هیچ حاصل ز فضل و دانش نیست
- شمارهٔ ۲۲۴ - وله ایضا — کمال الدّین که چرخ پیر نارد
- شمارهٔ ۲۲۲ - ایضا له — در جستن رضای تو عمری بقدر وسع
- شمارهٔ ۲۲۵ - ایضا له — ای جبین تو مطلع اقبال
- شمارهٔ ۲۲۶ - ایضا له — بنده ات بود گرسنه پیرار
- شمارهٔ ۲۲۰ - ایضا له — ای بزرگی که ریش قهر ترا
- شمارهٔ ۲۲۱ - ایضا له — زهی ز لفظ تو بازار فضل را رونق
- شمارهٔ ۲۲۷ - ایضا له — ای شده ذات تو مستجمع انواع کمال
- شمارهٔ ۲۳۲ - ایضا له — قطعه ای نزد تو فرستادم
- شمارهٔ ۲۳۰ - وله ایضا — دی در اسباب سیّدالوزرا
- شمارهٔ ۲۲۹ - ایضا له — دو نشان ماند از مروّت و بس
- شمارهٔ ۲۲۸ - وله ایضا — محقّق است که چیزی که آن رسد به کمال
- شمارهٔ ۲۳۴ - ایضا له — شعر کی نزد تو فرستادم
- شمارهٔ ۲۳۳ - ایضا له — بنا میزد دلی چون شیر دارم
- شمارهٔ ۲۳۵ - وله ایضا فی استدعاالّتبن — بدرگاه خواجه شدم دی سوار
- شمارهٔ ۲۳۱ - این قطعه در مدح ملک السّیادة و النّقابه سیّد مجدالدّین گوید — زندگانیّ مجلس عالی
- شمارهٔ ۲۳۶ - وله ایضا — شبی به خوان تو حاضر شدم به ماه سیام
- شمارهٔ ۲۴۱ - ایضا له — ای خدمت تو ذخیرة عمرم
- شمارهٔ ۲۳۷ - وله ایضا — ای صاحبی که از نفحات شمایلت
- شمارهٔ ۲۳۸ - وله ایضا — صدرا اگرچه تو ز من آزاد و فارغی
- شمارهٔ ۲۴۲ - ایضا له — اگر چه مدّتی شد تا ز سالوس
- شمارهٔ ۲۴۳ - ایضا له — گر عزیزست سیم بر مردم
- شمارهٔ ۲۳۹ - ایضا له — من از تشریف مولانا چنان تنگ آمدم الحق
- شمارهٔ ۲۴۰ - وله ایضا — نسیب و مدح و تقاضا فزون زده قطعه