خواجوی کرمانی
زاده ۶۸۹ – درگذشته ۷۵۳ هجری قمری، کرمان
زندگی‌نامهٔ خواجوی کرمانی
کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزلیات، خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز جواب داده است. او در سال ۷۵۳ هجری قمری در شهر شیراز دار فانی را وداع گفت و در بالای تنگ الله اکبر شیراز به خاک سپرده شد.
آثار خواجوی کرمانی
شعرهای خواجوی کرمانی
- شمارهٔ ۱۱ — وقت صبوح شد بیار آن خور مه نقاب را
- شمارهٔ ۱۰ — رام را گر برگ گل باشد نبیند ویس را
- شمارهٔ ۱۲ — ای ماه قبچاقی شب است از سر بِنِهْ بَغطاق را
- شمارهٔ ۱۳ — آن ماه مهر پیکر نامهربان ما
- شمارهٔ ۱۵ — گوئیا عزم ندارد که شود روز امشب
- شمارهٔ ۱۴ — رحم بر گدایان نیست ماه نیمروزی را
- شمارهٔ ۱۶ — ای چشم نیمخواب تو از من ربوده خواب
- شمارهٔ ۹ — آن نقش بین که فتنه کند نقش بند را
- شمارهٔ ۱۹ — دیشب در آمد آن بت مه‌روی شب‌نقاب
- شمارهٔ ۲۰ — ای ز چشمت رفته خواب از چشم خواب
- شمارهٔ ۲۱ — مغنّی وقت آن آمد که بنوازی رباب
- شمارهٔ ۱۸ — طمع مدار که دوری گزینم از رخ خوب
- شمارهٔ ۲۲ — ای کرده مه را از تیره شب نقاب
- شمارهٔ ۲۳ — ای خط سبز تو همچون برگ نیلوفر در آب
- شمارهٔ ۲۴ — طرّه مشکین نباشد بر رخ جانان غریب
- شمارهٔ ۱۷ — ای لب لعلت ز آب زندگانی برده آب
- شمارهٔ ۲۸ — دلبرا سنبل هندوی تو در تاب چراست
- شمارهٔ ۲۵ — سحر بگوش صبوحی کشان باده پرست
- شمارهٔ ۲۶ — زلفش نافه ی تاتار تاریست
- شمارهٔ ۲۹ — وه که از دست سر زلف سیاهت چه کشیده‌ست
- شمارهٔ ۳۰ — این باد کدامست که از کوی شما خاست
- شمارهٔ ۳۱ — لب شیرین تو هر دم شکرانگیزترست
- شمارهٔ ۲۷ — شعاع چشمه ی مهر از فروغ رخسارست
- شمارهٔ ۳۲ — کاف و نون جزوی از اوراق کتب خانه ماست