امیرخسرو دهلوی
درگذشته ۷۲۵ هجری قمری، دهلی
زندگی‌نامهٔ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.
آثار امیرخسرو دهلوی
شعرهای امیرخسرو دهلوی
- شمارهٔ ۱۸۷۵ — ای باد صبحگاه به من نام او بگوی
- شمارهٔ ۱۸۶۹ — ای رفته در غریبی، باز آکه عمر و جانی
- شمارهٔ ۱۸۷۱ — نامردم است، هر که درو نیست مردمی
- شمارهٔ ۱۸۷۳ — هلال عید نمود، ای مه دو هفته، کجایی؟
- شمارهٔ ۱۸۶۸ — گر چه سعادت بسی ست در فلک مشتری
- شمارهٔ ۱۸۷۰ — ای باد باز بر سر کوی که می روی؟
- شمارهٔ ۱۸۷۴ — سلام و خدمت ما، ای صبا، به یار بگوی
- شمارهٔ ۱۸۷۲ — به بت نمای مرا ره، اگر به دین نتوانی
- شمارهٔ ۱۸۷۹ — هیچ شکر چو آن دهان دیدی؟
- شمارهٔ ۱۸۸۱ — تا تو روی چو ماه بنمایی
- شمارهٔ ۱۸۷۷ — ای یار پرنمک، جگرم ریش می‌کنی
- شمارهٔ ۱۸۸۰ — گر منت می کنم عنان گیری
- شمارهٔ ۱۸۸۲ — چو کار جهان نیست جز بیوفایی
- شمارهٔ ۱۸۸۳ — مرادوش گویی به خواب آمدی
- شمارهٔ ۱۸۷۶ — گاهم ز غمزه‌ها هدف تیر می‌کنی
- شمارهٔ ۱۸۷۸ — بت من، بت پرست را چه زنی؟
- شمارهٔ ۱۸۸۸ — سمن داری به زیر سبزه یا خود یاسمین داری
- شمارهٔ ۱۸۸۵ — تو خود به غمزه سراسر کرشمه و نازی
- شمارهٔ ۱۸۸۴ — ز من برشکستی به یکبارگی
- شمارهٔ ۱۸۸۹ — تا داشت به جان طاقت، بودم به شکیبایی
- شمارهٔ ۱۸۸۷ — کرشمه کردن تو وقت نار و بدخویی
- شمارهٔ ۱۸۸۶ — ای شب تیره به گیسوی کسی می مانی
- شمارهٔ ۱۸۹۰ — مگر، ای باد نوروزی، گذر بر یار من داری
- شمارهٔ ۱۸۹۱ — دلا، آن ترک را دیدی، کنون سامان کجا بینی؟